Διεθνής Επιτροπή, 25/2/2026:

Αλληλεγγύη με τον ουκρανικό λαό

Διεθνής Επιτροπή της 4ης Διεθνούς, 25/2/2026

Στις 24 Φεβρουαρίου 2026 συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από την πλήρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Το καθεστώς Πούτιν πίστευε ότι αυτή θα ήταν η αρχή μιας γρήγορης στρατιωτικής επιχείρησης για την εγκατάσταση ενός καθεστώτος-μαριονέτας στο Κίεβο. Ωστόσο, η αποφασιστική αντίσταση του ουκρανικού λαού χάλασε τα σχέδια της Ρωσίας για μια γρήγορη νίκη. Τέσσερα χρόνια μετά, ο ουκρανικός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται παρά τις συντριπτικές αντιξοότητες που αντιμετωπίζει.

Ο αγώνας της Ουκρανίας είναι ένας αγώνας για την αυτοδιάθεση ενός ιστορικά καταπιεσμένου λαού και είναι ένας αγώνας αντίστασης ενάντια στο ακροδεξιό καθεστώς του Πούτιν που στοχεύει στην ανασυγκρότηση της ρωσικής αυτοκρατορίας. Είναι ένας αγώνας που αξίζει την αλληλεγγύη όλων όσων υποστηρίζουν τη δημοκρατία και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.

Όντας αλληλέγγυοι με τον λαό της Ουκρανίας είμαστε ταυτόχρονα, όπως και η ουκρανική αριστερά, επικριτικοί απέναντι στην κυβέρνηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι: τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές και αντι-συνδικαλιστικές πολιτικές της και τις προσπάθειές της να υπονομεύσει την ανεξαρτησία των βασικών θεσμών καταπολέμησης της διαφθοράς στην Ουκρανία. Όπως το διακήρυξε και το ουκρανικό Κοινωνικό Κίνημα, «το κύριο εμπόδιο για την αποτελεσματική κινητοποίηση πόρων είναι η νεοφιλελεύθερη πολιτική, η οποία δίνει προτεραιότητα στην ιδιωτική ιδιοκτησία πάνω από όλα, ενθαρρύνει την κερδοσκοπία και επιτρέπει τη συσσώρευση πλούτου από ιδιώτες». Απορρίπτουμε τις πολιτικές που ρίχνουν όλο το βάρος του πολέμου στους φτωχούς και στους εργαζόμενους, ενώ οι πλούσιοι συνεχίζουν να κερδίζουν. Οι ολιγάρχες πρέπει να υποχρεωθούν να πληρώσουν.

Ακόμη και σε καιρό πολέμου, η δημοκρατία, τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και η κοινωνική δικαιοσύνη πρέπει να υποστηρίζονται και να τα υπερασπιζόμαστε. Είναι με βάση τη δική τους ταξική θέση και τα δικά τους δικαιώματα που μπορούν να κινητοποιηθούν οι ευρείες μάζες των εργαζομένων. Αυτές δικαιούνται ένα μέλλον για το οποίο να αξίζει να αγωνιστούν. Είναι ουσιαστικό το να βελτιωθούν οι κοινωνικές εγγυήσεις για τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων, ειδικά για όσους και όσες υπερασπίζονται την Ουκρανία από το 2022. Οι εργαζόμενοι/ες που κρατάν την ουκρανική κοινωνία σε λειτουργία απέναντι στις συνεχιζόμενες ρωσικές επιθέσεις χρειάζονται υποστήριξη, όπως και οι άνθρωποι που έχουν διαφύγει από τις περιοχές που βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή.

Σήμερα, το καθεστώς Τραμπ έχει χαρίσει στον Πούτιν μια ανανεωμένη διεθνή νομιμοποίηση. Υπάρχει μια σαφής πολιτική συγγένεια μεταξύ των καθεστώτων των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Και τα δύο αυτά καθεστώτα υιοθετούν ανοιχτά ιμπεριαλιστικές πολιτικές που δίνουν στις μεγάλες δυνάμεις το ελεύθερο να παρεμβαίνουν στις λεγόμενες «σφαίρες επιρροής» τους. Το καθεστώς Τραμπ είναι πρόθυμο να θυσιάσει την Ουκρανία προκειμένου να κατευνάσει τον Πούτιν και να απομακρύνει τη Ρωσία από την Κίνα. Την ίδια ώρα, οι ευρωπαϊκές άρχουσες τάξεις χρησιμοποιούν τον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας ως δικαιολογία για να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες και να εφαρμόσουν πολιτικές λιτότητας που επιτίθενται στα δικαιώματα των εργαζομένων και στα κοινωνικά κεκτημένα. Ο δυτικός ιμπεριαλισμός επιδιώκει να εδραιώσει νεοφιλελεύθερες και αντιδημοκρατικές πολιτικές στην Ουκρανία, την ίδια ώρα που υποκριτικά ισχυρίζεται πως υπερασπίζεται την ελευθερία.

Έχουμε δει πώς οι πολιτικές του Τραμπ έχουν τροφοδοτήσει τη ρωσική επιθετικότητα. Οι ρωσικές επιθέσεις στοχεύουν συστηματικά τις υποδομές που είναι αναγκαίες για την παροχή ηλεκτρισμού και θέρμανσης στον ουκρανικό λαό. Η Ρωσία στοχεύει να κάμψει τη θέληση της Ουκρανίας να αγωνίζεται. Και όμως, η Ουκρανία συνεχίζει να αντιστέκεται.

Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας έχει προκαλέσει θανάτους και καταστροφή σε απίστευτη κλίμακα, με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Μια «ειρήνη» με τους όρους του Πούτιν και του Τραμπ, που θα την έχουν διαπραγματευτεί χωρίς τη συμμετοχή του ουκρανικού λαού, δεν θα είναι μια διαρκής ειρήνη, θα είναι απλώς ένα βήμα προς μελλοντικές επιθέσεις από μια ενθαρρυμένη προς αυτό Ρωσία. Μια πραγματική ειρήνη είναι δυνατή μόνο στη βάση της αυτοδιάθεσης, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η διεθνής αλληλεγγύη προς τον ουκρανικό λαό, με τη μορφή έμπρακτης βοήθειας και πολιτικής υποστήριξης στις οργανώσεις που αγωνίζονται για δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα, παραμένει επείγουσα ανάγκη.

Από την αρχή, η 4η Διεθνής υποστήριξε την ουκρανική αντίσταση ενάντια στον ρωσικό ιμπεριαλισμό και κάλεσε τους σοσιαλιστές να οργανώσουν τη διεθνή αλληλεγγύη. Έχουμε δημιουργήσει δεσμούς με ουκρανικές κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις, ιδίως με τους συντρόφους μας στο Κοινωνικό Κίνημα. Έχουμε επίσης υποστηρίξει τον αγώνα των συντρόφων μας εντός της Ρωσίας και στην εξορία ενάντια στον ρωσικό ιμπεριαλισμό.

Στην τέταρτη αυτή επέτειο της πλήρους εισβολής της Ρωσίας, επαναλαμβάνουμε την υποστήριξή μας στον αγώνα της Ουκρανίας και στον ουκρανικό λαό.

Απαιτούμε την πλήρη απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων και την απελευθέρωση των χιλιάδων Ουκρανών πολιτών που κρατούνται σε κέντρα κράτησης στη Ρωσία και στις περιοχές της Ουκρανίας που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο. Απορρίπτουμε το παιχνίδι των ενδοϊμπεριαλιστικών παζαριών και απαιτούμε όλες οι διαπραγματεύσεις να είναι δημόσιες μπροστά στον ουκρανικό λαό.

Διεθνής Επιτροπή της 4ης Διεθνούς

25/2/2026

Απόφαση που εγκρίθηκε από την Διεθνή Επιτροπή της 4ης Διεθνούς στις 25 Φεβρουαρίου 2026.

Μετάφραση ΤΠΤ-”4” από το 4η Διεθνής: