Δεν υπάρχει αντιπολεμικός αγώνας χωρίς στήριξη της αντίστασης!

[Αναδημοσίευση από το Ουκρανία – Αλληλεγγύη: Groupe d’intervention Solidarité Ukraine du NPA «Δεν υπάρχει αντιπολεμικό κίνημα χωρίς στήριξη της αντίστασης!», 2/7/2026]

Με πρωτοβουλία της Stop the War Coalition («Συμμαχία σταματήστε τον Πόλεμο»), μιας από τις σημαντικότερες αντιπολεμικές συμμαχίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο μια Διεθνής Αντιπολεμική Συνδιάσκεψη στις 20 Ιουνίου 2026, χωρίς καμία αλληλεγγύη προς την ουκρανική αντίσταση.

Οι στόχοι αυτής της διάσκεψης: η αντίθεση στη λογική του μόνιμου πολέμου του σύγχρονου καπιταλισμού, στα προγράμματα επανεξοπλισμού και στη στρατιωτικοποίηση στην Ευρώπη· η ενίσχυση της διεθνούς αλληλεγγύης και η οικοδόμηση ενός αντιπολεμικού κινήματος.

Από αυτούς τους θεμιτούς στόχους, όμως, λείπει η ενεργή αλληλεγγύη προς την ουκρανική αντίσταση. Η συντρόφισσά μας Snizhana Oleksun, πρόεδρος του Συμβουλίου της ουκρανικής δημοκρατικής σοσιαλιστικής οργάνωσης «Sotsialnyi Rukh» (Κοινωνικό Κίνημα), το υπογραμμίζει στην ανοιχτή επιστολή της προς τους συμμετέχοντες της συνδιάσκεψης.

Εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η Συνδιάσκεψη αυτή πραγματοποιείται χωρίς τη συμμετοχή των μαχητικών συνδικάτων, των φεμινιστικών οργανώσεων, των σοσιαλιστικών συλλογικοτήτων και των δικτύων αλληλοβοήθειας, την ώρα που η Ουκρανία αποτελεί σήμερα ένα από τα κύρια πεδία πολέμου. « Οι φωνές μας αυτές των ανθρώπων που αντιστέκονται στον ιμπεριαλισμό, που υπερασπίζονται την κοινωνική δικαιοσύνη και που βιώνουν αυτόν τον πόλεμο καθημερινά- απουσιάζουν».

Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ένας λαϊκός πόλεμος

«Πάνω από ένα εκατομμύριο Ουκρανοί(-ες) υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις· εκατομμύρια άλλοι εξασφαλίζουν τη λειτουργία της χώρας: σιδηροδρομικοί, νοσηλευτές, εργαζόμενοι και εργαζόμενες στον τομέα της ενέργειας, στην εκπαίδευση, εθελοντές.» Η υποστήριξη της ουκρανικής κοινωνίας σημαίνει υποστήριξη των κοινωνικών αγώνων που συνεχίζονται παρά τον πόλεμο. «Απορρίπτουμε τόσο τον ιμπεριαλισμό όσο και τη λιτότητα. Αγωνιζόμαστε για μια ελεύθερη, δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη Ουκρανία».

Η έκκληση που απεύθυνε η ίδια η συνδιάσκεψη προτρέπει τους ανθρώπους να «καταθέσουν τα όπλα». Η Σνιζάνα αμφισβητεί έναν πασιφισμό που δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα: «Για τους Ουκρανούς και τις Ουκρανές εργαζόμενους, αυτό δεν αποτελεί επιλογή. Αν αφήσουμε τα όπλα, θα ηττηθούμε.» Αυτό ισοδυναμεί με το να απαιτείται η παράδοσή τους απέναντι στην κατοχή που «φέρνει τους μαζικούς τάφους, τις απελάσεις, την απαγωγή παιδιών και την καταστροφή κάθε ανεξάρτητης συνδικαλιστικής και πολιτικής ζωής».

Περισσότερο από ποτέ, ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα, ο ουκρανικός λαός χρειάζεται αλληλεγγύη.

Πολύ έντονες μάχες, χωρίς σημαντική αποφασιστική πρόοδο

Οι πόλεις στο μετόπισθεν, όπως το Σλοβιάνσκ, η Χερσόνα ή η Κοστιαντίνιβκα, υφίστανται συνεχή πίεση από τον ρωσικό στρατό, που συνεχίζει την καλοκαιρινή του επίθεση, πληρώνοντας υψηλό ανθρώπινο κόστος. Η Ουκρανία διεξάγει χτυπήματα βαθιά στο έδαφος της Ρωσίας και στα κατεχόμενα εδάφη. Στοχεύοντας αεροπορικές βάσεις, στρατιωτικά λιμάνια και συστήματα αεροπορικής άμυνας, επιδιώκει να εντείνει την πίεση προς το Κρεμλίνο. Ο βομβαρδισμός των διυλιστηρίων και των αποθηκών πετρελαίου προκαλεί έλλειψη καυσίμων και δείχνει στον ρωσικό λαό ότι η κατοχή και η επιθετικότητα έχουν μακροπρόθεσμο κόστος. Από τις αρχές του έτους, ο ουκρανικός στρατός επιδιώκει να απομονώσει την Κριμαία, προκειμένου να αποδυναμώσει τις δυνατότητες της Ρωσίας να προωθεί τις δυνάμεις του στο νότιο μέτωπο. Η Κριμαία, που έχει πληγεί από drones, πυραύλους ακριβείας και δολιοφθορές, δεν αποτελεί πλέον «ασφαλές μετόπισθεν».

Στην Ουκρανία, ο πόλεμος επιδεινώνει τις οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες: πληθωρισμός, απειλές για το εργατικό δίκαιο και μισθοί (4,5 δισεκατομμυρίων γρίβνα) που δεν έχουν καταβληθεί από ιδιωτικές επιχειρήσεις ή από το ίδιο το κράτος. Η κατάσταση αυτή αποδυναμώνει την άμυνα της χώρας, υπονομεύει το ηθικό του πληθυσμού και, όπως εξηγεί το συνδικάτο KVPU των ανθρακωρύχων του Λβιβ, «στερεί επίσης τη δυνατότητα να βοηθήσουμε τους πάνω από 800 εργάτες της επιχείρησής μας που υπηρετούν στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και στους οποίους είναι οι ανθρακωρύχοι που παρέχουν όλα τα απαραίτητα».

Όπως γράφει η Σνιζάνα Ολεξούν, «μια ήττα της Ουκρανίας θα ενίσχυε τις φασιστικές και αυταρχικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο». Προσθέτει: «Η αντίθεση στην αποστολή όπλων στην Ουκρανία μας αφήνει ανυπεράσπιστους». Πρέπει να απαιτήσουμε μια «δίκαιη» ειρήνη, όχι μια ιμπεριαλιστική “ειρήνη” αποφασισμένη πίσω από την πλάτη των Ουκρανών και ενάντια στα πολιτικά και κοινωνικά τους δικαιώματα.

Ομάδα αλληλεγγύης στην Ουκρανία του NPA (γαλλικό τμήμα της 4ης Διεθνούς)

(Groupe d’intervention Solidarité Ukraine du NPA)

2/7/2026

[Αναδημοσίευση από το Ουκρανία – Αλληλεγγύη: «NPA: Δεν υπάρχει αντιπολεμικό κίνημα χωρίς στήριξη της αντίστασης!», που το μετέφρασε από το: Ukraine : pas de combat antiguerre sans soutien à la résistance Hebdo L’Anticapitaliste – 807 (02/07/2026)]

https://tpt4.org/?p=11309