Ρωσία:
Το πολεμικό μπούμερανγκ του Πούτιν
του Τάσου Αναστασιάδη
[Αναδημοσίευση από “Η Εποχή”, 6-7/6/2026: “Το πολεμικό μπούμερανγκ του Πούτιν”]
Το Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (3-6 Ιουνίου) εγκαινιάστηκε, την Τετάρτη, με την επίθεση ουκρανικών drones ενάντια σε έναν από τους μεγαλύτερους σταθμούς μεταφόρτωσης υγρών καυσίμων της Βαλτικής (Astra). Η σχετική παρακώλυση των αεροπορικών αφίξεων δεν ήταν το καλύτερο, ιδιαίτερα καθώς “φέτος συμμετέχουν κυρίως δεξιοί και ακροδεξιοί, ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ, και οι κόρες του Πούτιν”, αλλά και καθώς, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, παρίσταται και εκπρόσωπος του Τραμπ (Rodney Mims Cook Jr) σε “έναν πολιτιστικό διάλογο επικεντρωμένο σε ανθρωπιστικές δράσεις”.
Βροχές από drones
Τέτοιες παράπλευρες επιπτώσεις έχουν οι ουκρανικοί drones, όταν πλήττουν βαθιά τη στρατιωτική μηχανή της Ρωσίας. H ρωσική απάντηση, όμως, όπως ιδιαίτερα κατά τις δύο προηγούμενες εβδομάδες, με εκατοντάδες drones και δεκάδες πύραυλους κάθε βράδυ, πλήττει κυρίως τις μεγάλες ουκρανικές πόλεις, με στόχο τον ίδιο τον ουκρανικό πληθυσμό.
Μόνο το προηγούμενο βράδυ 656 drones και 73 πύραυλοι έπληξαν το Κίεβο, το Ντνίπρο, το Χάρκοβο, με δεκάδες τραυματίες και τουλάχιστον 23 πολίτες νεκρούς, δαπανώντας μέσα σε ένα βράδυ οπλισμό αξίας περίπου 460 εκατομμυρίων ευρώ. Δέκα μέρες πριν, χρησιμοποιήθηκε μάλιστα και ένας πύραυλος Ορέσνικ: δεν είχε μεν πυρηνικά (για τα οποία έχει σχεδιαστεί), όμως ακριβώς η χρήση ενός τέτοιου ακριβού όπλου (δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ), εκτός από πλατιά δολοφονική (τα πυρηνικά δεν χρειάζονται μεγάλη ακρίβεια!) είναι μάλλον πολιτική.
Βρυχισμοί
Πρώτον, επανεισάγοντας την απειλή χρήσης πυρηνικών όπλων και γενίκευσης της επίθεσης -κυρίως στην Ευρώπη. Όπως το έγραψε και ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, ο Ντμίτρι Μεντβεντέφ, “πολίτες της ΕΕ, πρέπει να καταλάβετε ότι οι αρχές σας έχουν μπει σε πόλεμο με τη Ρωσία. Να είστε έτσι προσεκτικοί και να μην εκπλαγείτε από τίποτα. Ο ειρηνικός σας ύπνος τέλειωσε!” 29/5/2026.
Η απειλή δεν είναι μόνο λεκτική, καθώς συνοδευόταν την ίδια μέρα και από ένα drone (Geran-2 τύπου Shahed) σε έδαφος της ΕΕ (Ρουμανία), τραυματίζοντας ένα παιδί και μια γυναίκα. Όχι πως ήταν το πρώτο: Λετονία, Εσθονία, Πολωνία, Φιλανδία, Σουηδία έχουν υποστεί παραβιάσεις και πτώσεις από drones -όχι μόνο ρώσικων άλλωστε, καθώς ο ηλεκτρονικός πόλεμος πετυχαίνει ενίοτε μεταστροφή και χρήση των εχθρικών drones. Το οποίο και συχνά συνδυάζεται με μαζική παραπληροφόρηση, όπως με το δίκτυο Matrioshka, ντυμένο ως “France24” και “Reuters”, για υποτιθέμενα μαζικά ουκρανικά drones, τον Απρίλη.
Αυταπάτες ισχύος
Όμως, δεύτερον, και κυρίως, οι απειλές προσφέρουν στο ρωσικό κοινό την αυταπάτη μιας ισχύος που μοιάζει να κλονίζεται -στρατιωτικά, οικονομικά, ίσως και πολιτικά. Στρατιωτικά, όχι μόνο για τις απώλειες του ρωσικού στρατού (1,2 εκατομμύρια, και κάπου 350.000 νεκροί). Ούτε μόνο γιατί πλέον ο ρωσικός στρατός στο μέτωπο έχει αρχίσει ακόμα και να υποχωρεί (έστω λίγο). Αλλά και γιατί τα drones δείχνουν στον κόσμο ότι ο πόλεμος δεν είναι πλέον κάπου εκεί πέρα, μακρυά, στους βαρβάρους…
Οικονομικά, η βοήθεια του Τραμπ προς τον Πούτιν, με την ευκαιρία που του έδωσε τον Μάρτη να πουλάει ελεύθερα τα πετρέλαια που διαθέτει θαλασσίως (και σε αυξημένες τιμές), δεν ήταν αρκετή. Ο “πολεμικός κεϋνσιανισμός” μοιάζει φέτος να φτάνει στο τέλος του. Αυτό καταγράφεται ακόμα και στον ρωσικό τύπο και μεταξύ των ειδικών του, αλλά και κυρίως αρχίζει να γίνεται πλατιά αισθητό.
Ακόμα και ο Πούτιν παραδέχτηκε τη μείωση του ΑΕΠ (κατά 1,8%) το πρώτο δίμηνο φέτος (0,3% ετησίως), και ο Όλεγκ Βιούγκιν (Τράπεζας της Ρωσίας) εξήγησε ότι η συνέχιση υψηλών κρατικών δαπανών, για τη χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία, “δεν αφήνει ελπίδες ούτε καν για έστω μικρή, αλλά βιώσιμη, οικονομική ανάπτυξη το 2027”. Επιβάλλεται πλέον μια “καθαρά πολιτική επιλογή μεταξύ χρηματοδότησης της ‘ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης’ και μιας συμφωνίας ειρήνης”.
Καταιγίδα στο Κρεμλίνο
Τέλος, πόλεμος και οικονομία υποσκάπτουν και το πολιτικό θεμέλιο, όπως το περιγράφει ο Αντρέι Κολέσνικοφ: “Πριν τον πόλεμο, το πράγμα ήταν απλό: ‘υποστήριξε τις αρχές χωρίς να ανακατευτείς στην πολική και, έτσι, θα έχεις τουλάχιστον μια κάποια οικονομική ευημερία’. Όμως, πλέον από τον ρωσικό πληθυσμό αναμένεται να υποστεί ταυτόχρονα και τη συνέχιση του πολέμου και μια παρατεταμένη οικονομική στασιμότητα”.
Στη βάση αυτή, οι Ρώσοι αριστεροί εξηγούν πως, έτσι, “ο Πούτιν φαίνεται να κινείται προς το ιρανικό μοντέλο, όπου ένα καθεστώς που δεν διαθέτει την υποστήριξη της πλειοψηφίας διατηρεί την εξουσία μέσω της βίας” Posle, 19/5/2026. Αλλά, όπως και στο “ιρανικό μοντέλο”, η βία απογυμνωμένη, μαζί με τους ελέγχους του πληθυσμού και τις διακοπές του διαδικτύου, ενισχύουν τόσο την εγχώρια “καταιγίδα” όσο και τη βαρβαρότητα της εισβολής του στην Ουκρανία.
Η αντίσταση της τελευταίας θα μπορούσε να αλλάξει την αυταρχική αυτή πορεία. Όμως, πέραν από τους Ουκρανούς και τους Ρώσους, θα χρειαζόταν την αλληλεγγύη και την ενίσχυση και του υπόλοιπου εργατικού κινήματος, ιδιαίτερα στη Δύση. Η οποία, όπως το έδειξε και η Γάζα (Sumud), θα ήταν σε θέση να αρχίσει να ανατρέπει τους αντιδραστικούς συσχετισμούς στην Ευρώπη και στον κόσμο μας.
Τάσος Αναστασιάδης
4/6/2026
[Αναδημοσίευση από “Η Εποχή”, 4/10/2025: “Ουκρανία: Αδιέξοδη κλιμάκωση του ρωσικού πολέμου”]
ΤΠΤ - "4" 
