Στο πλευρό των Παλαιστινίων, η αντίσταση συνεχίζει

Μια πραγματική γενοκτονία προβάλλεται ζωντανά στις οθόνες μας. Οι ακρωτηριασμοί, οι κατεστραμμένες πόλεις, οι δεκάδες χιλιάδες θάνατοι κάτω από φρικτές συνθήκες, οι επιθέσεις σε νοσοκομεία, η στοχοποίηση οχημάτων των “Γιατρών Χωρίς Σύνορα” με πυραύλους και η διακοπή της χρηματοδότησης της UNRWA (Υπηρεσία Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή) -όλα αυτά είναι δείγματα της γενοκτονίας που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ανελέητος πόλεμος

Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις μας παρουσιάζουν τη δική τους “εναλλακτική πραγματικότητα” -μια μέθοδος που διαδόθηκε από τον Τραμπ-, σύμφωνα με την οποία το Ισραήλ αμύνεται απέναντι σε μια επίθεση. Ο Michel Warchawski χρησιμοποιεί τη μεταφορά ότι το Ισραήλ θα ήταν η ουρά που κινεί τον σκύλο που είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, για να περιγράψει πόσο αυτόνομο είναι το Ισραήλ απέναντι στις δυτικές δυνάμεις και πόσο ταυτόχρονα στενά συνδέεται μαζί τους.

Οι τελευταίες, μέσω της συνεργασίας τους με το Ισραήλ, αποδεικνύουν τη φύση της κυριαρχίας τους στον κόσμο: διεξάγουν έναν αγώνα μέχρι θανάτου ενάντια στις λαϊκές τάξεις, ενάντια σε όλους εκείνους(-ες) που, και μόνο επειδή υπάρχουν, πληττουν τα οικονομικά και πολιτικά τους συμφέροντα. Η χρηματοδότηση, η προμήθεια όπλων, οι επενδύσεις και η πολιτική τους στήριξη -ιδιαίτερα η ισλαμοφοβία- των κυρίαρχων τάξεων δείχνουν πόσο άρρηκτα δεμένη είναι η πολιτική του Ισραήλ και οι δικές τους πολιτικές στις δικές τους χώρες.

Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για δράση. Η κυβέρνηση Νετανιάχου έθεσε ως τελεσίγραφο την 10η Μαρτίου, την έναρξη του Ραμαζανιού, για την απελευθέρωση των Ισραηλινών ομήρων, απειλώντας να εντείνει την επίθεση στη Ράφα, και άρα δυνητικά και την ίδια τη γενοκτονία, αφού ο πληθυσμός θα απωθείται προς την Αίγυπτο και τη θάλασσα.

Κινητοποιήσεις υπάρχουν

Τις τελευταίες εβδομάδες, 50.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο Λονδίνο, άλλοι τόσοι στην Κοπεγχάγη, 20.000 στις Βρυξέλλες και δεκάδες χιλιάδες στις ΗΠΑ. Υπάρχουν ομάδες ακτιβιστών -όπως η Palestine Solidarity Campaign στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Stop Annekteringen af Palæstina στη Δανία, η Urgence Palestine στη Γαλλία, κ.ά.- που οργανώνουν κινητοποιήσεις σε επίπεδο βάσης.

Δράσεις μποϊκοτάζ, στο πλαίσιο της εκστρατείας BDS, έχουν πραγματοποιηθεί, με κάποια αποτελεσματικότητα, αφού λέγεται ότι η McDonald’s είδε την παγκόσμια ανάπτυξή της να περιορίζεται στο 0,7% αντί του 5,5% που προβλεπόταν, με μείωση της πελατείας της στις ΗΠΑ κατά 13% το 2023, το οποίο αποδίδεται ιδίως στο μποϊκοτάζ¹. Οι καταγγελίες κατά της Carrefour οδήγησαν σε μεγάλες συγκεντρώσεις. Η Puma δεν θα ανανεώσει τη συνεργασία της με την Ισραηλινή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, υπό την πίεση του μποϊκοτάζ και με τις πράξεις κορεσμού των τηλεφωνικών γραμμών, των ηλεκτρονικών ταχυδρομείων, κ.λπ.

Μερικές φορές ακόμα και η απελπισία νικά, όπως όταν ένας νεαρός αυτοπυρπολείται στις ΗΠΑ². Υπάρχουν όμως και θετικά στοιχεία, με όλο και πιο συχνές συζητήσεις μέσα στις συνδικαλιστικές οργανώσεις για την υποστήριξη του παλαιστινιακού λαού. Μέσα στο ίδιο το Ισραήλ υπάρχει αντίσταση, όπως η δουλειά που γίνεται από τις ιστοσελίδες του περιοδικού “+972” και του B’tselem και οργανώνονται και διαδηλώσεις, που προσπαθούμε να τις κοινοποιούμε κι εμείς, γιατί έστω και αν είναι περιορισμένες αριθμητικά, αναδεικνύουν το ότι Εβραίοι από όλο τον κόσμο αντιστέκονται στον νοσηρό σιωνισμό.

Μια διεθνής συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 16 και 17 Μαρτίου στη Βαρκελώνη για το συντονισμό της αντίστασης. Η οικοδόμηση της κινητοποίησης είναι ουσιαστικό καθήκον για την 4η Διεθνή και τις οργανώσεις της. Όπως το διατύπωσαν οι σύντροφοί μας από την αραβική περιοχή, «το μέλλον του κόσμου θα μπορούσε κάλλιστα να παιχτεί στη Γάζα»³: όπως και η Ουκρανία, η Παλαιστίνη είναι ένα μέρος που συμπυκνώνει την παγκόσμια αταξία. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προσπαθούν να εδραιώσουν ή να επεκτείνουν τον έλεγχό τους σε ορισμένες περιοχές, μέσα στο πλαίσιο της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού και της όξυνσης του διεθνούς ανταγωνισμού.

Ο δικός μας αγώνας

Βρισκόμαστε σε έναν κόσμο σε πόλεμο. Ο πόλεμος εγγράφεται σε μια μακροχρόνια διαδικασία και κάθε στοιχείο του συσχετισμού δύναμης μετράει για να βρεθεί διεξόδος.

Η κινητοποίηση αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη, αλλά και η επί τόπου αντίσταση εκεί, όπως και στην Ουκρανία, είναι τμήμα αυτού του πλαισίου. Περνώντας σε δράση, οι εργατικές τάξεις ταυτόχρονα ομοιογενοποιούνται. Είναι πολλές οι πολιτικές συζητήσεις για το πώς να οικοδομήσουμε ένα κίνημα, το ενιαίο μέτωπο, αλλά και για τις λύσεις για την Παλαιστίνη.

Για την 4η Διεθνή, αυτές ξεκινούν από το δικαίωμα επιστροφής όλων των Παλαιστινίων στο ιστορικά αναγνωρισμένο έδαφος της Παλαιστίνης, την κατάργηση του απαρτχάιντ “από τον ποταμό μέχρι τη θάλασσα”, τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, ρατσισμού και εκμετάλλευσης σε όλη την περιοχή, την επιβολή ισότητας δικαιωμάτων για όλους τους λαούς και, κατά συνέπεια, τη διάλυση του σιωνιστικού κράτους, ως κράτους «των Εβραίων».

Θέλουμε να δούμε να αναπτύσσεται ένα πλατύ επαναστατικό κίνημα ισότητας όλων των λαών της Παλαιστίνης στον αγώνα τους για αυτοδιάθεση. Αυτό απαιτεί την απόρριψη του σιωνισμού από τον εβραϊκό λαό του Ισραήλ και τη συμμετοχή του σε μια αραβική επανάσταση που θα είναι ο φορέας μιας δημοκρατικής, κοσμικής και σοσιαλιστικής δυναμικής.

Antoine Larrache

27/2/2024

Μετάφραση ΤΠΤ – « 4 » από : Antoine Larrache, « Au côté des Palestinien·es, la résistance continue », éditorial de Inprecor Numéro 718 – mars 2024.