Εκτελεστικό Γραφείο της 4ης Διεθνούς (12/3/2026)

Να ηττηθούν οι επιτιθέμενοι ιμπεριαλιστές!

Να σταματήσει ο ιραηλο-αμερικάνικος πόλεμος κατά του Ιράν!

Στη δεύτερη εβδομάδα του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, η κατάσταση επιδεινώνεται, με τον Τραμπ να να απειλεί να χτυπήσει τη χώρα ακόμη πιο σκληρά αν αυτή συνεχίσει να ελέγχει τη ροή πετρελαίου στα στενά του Ορμούζ. Μετά την επίθεση του Τραμπ κατά της Βενεζουέλας, τις απειλές του κατά της Κούβας και την απληστία του για τη Γροιλανδία, παράλληλα με τη συνεχιζόμενη γενοκτονία κατά του παλαιστινιακού λαού, αυτή η τελευταία φάση της αυτοκρατορικής του φιλοδοξίας είναι βαθιά απειλητική, ειδικά για τους λαούς της Μέσης Ανατολής, αλλά και ευρύτερα.

Η επιθετικότητα εναντίον του Ιράν συνδέεται άμεσα με την σιωνιστική επίθεση εναντίον της Παλαιστίνης. Το Ισραήλ συνεχίζει την επίθεσή του ενάντια στη Γάζα και εξακολουθεί να εμποδίζει την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας.

Το Ισραήλ έχει επίσης εντείνει τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις ενάντια στο Λίβανο. Οι βομβαρδισμοί και οι διαταγές εκκένωσης στο νότιο τμήμα της χώρας έχουν ήδη προκαλέσει εκατοντάδες θανάτους και τον εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Όλα δείχνουν ότι η ισραηλινή κυβέρνηση επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τον περιφερειακό πόλεμο για να εδραιώσει το στρατηγικό της σχέδιο για ένα «Μεγάλο Ισραήλ».

Από τις 28 Φεβρουαρίου, ο αμερικανο-ισραηλινός πόλεμος κατά του Ιράν έχει σκοτώσει περισσότερους από 1.300 ανθρώπους στο Ιράν, μεταξύ των οποίων 200 παιδιά και δεκάδες εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. Το Ιράν απάντησε στις επιθέσεις αυτές χτυπώντας αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στη Μέση Ανατολή, η Χεζμπολάχ επιτέθηκε στο Ισραήλ για να υπερασπιστεί το Ιράν και το Ισραήλ σκότωσε πάνω από 500 ανθρώπους στο Λίβανο και προκάλεσε τον εκτοπισμό πολλών άλλων χιλιάδων.

Οι επιθέσεις εναντίον των στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ και των συμμάχων τους και ενάντια στις υποδομές στήριξης της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης εναντίον του Ιράν αποτελούν θεμιτή απάντηση σε μια τέτοια επιθετικότητα. Τονίζουμε ότι υποστηρίζουμε το δικαίωμα του Ιράν να αμυνθεί εναντίον των γκάνγκστερ των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι οι επιτιθέμενοι και μπορούν ανά πάσα στιγμή να τερματίσουν αυτόν τον πόλεμο σταματώντας την επίθεσή τους.

Ισχυριζόμενες ότι επιτίθενται μόνο σε στρατιωτικές και στρατηγικές εγκαταστάσεις, οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις συγκαλύπτουν την πραγματικότητα ότι ο κύριος στόχος των επιθέσεών τους, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), ξεπερνάει κατά πολύ το ότι θα ήταν απλώς ένα στρατιωτικό σώμα: Έχει μετατραπεί σε έναν τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό θεσμό που ελέγχει περισσότερο από το ένα τρίτο του ΑΕΠ του Ιράν, με τα συνδεδεμένα με αυτό ιδρύματα να κυριαρχούν σε πολλούς τομείς, από τη γεωργία και την παραγωγή τροφίμων ώς τις κατασκευές. Το Ιράν κυβερνάται εδώ και περισσότερα από 40 χρόνια από ένα ισχυρά θεσμοθετημένο ισλαμικό καθεστώς που είναι ενσωματωμένο σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής, γεγονός που καθιστά τελείως αβάσιμους του ισχυρισμούς ότι θα επρόκειτο για «στοχευμένες επιθέσεις».

Η επίθεση κατά του Ιράν έχει επίσης οδηγήσει σε οικολογική καταστροφή. Ο βομβαρδισμός του διυλιστηρίου πετρελαίου στην Τεχεράνη, ιδιαίτερα, γέμισε τον ουρανό με μαύρο καπνό γεμάτο τοξικούς υδρογονάνθρακες, οξείδια του θείου και ενώσεις αζώτου. Αυτός ο τοξικός καπνός που γεμίζει τους πνεύμονες των Ιρανών είναι απλώς το πιο πρόσφατο παράδειγμα ενός πολέμου που δηλητηριάζει τη φύση, από την οποία εξαρτάται όλη η ανθρωπότητα, από την οικολογική καταστροφή στη Γάζα έως την καταστροφή του φράγματος Καχόβκα στην Ουκρανία από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς το 2023.

Ο κυνικός, και χωρίς συνοχή, λόγος του Τραμπ για τους στόχους και τους σκοπούς του αμερικανο-ισραηλινού πολέμου κατά του Ιράν τις τελευταίες δύο εβδομάδες, εναλλάσσεται από το να χαρακτηρίσει την επίθεση ως βοήθεια στον αγώνα των Ιρανών για δημοκρατία, ως προληπτικό πόλεμο κατά του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, και έως το να απειλεί ολόκληρο το έθνος με εξόντωση ¹. Είναι σαφές ότι ένα εδραιωμένο αυταρχικό καθεστώς όπως η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν θα καταρρεύσει απλώς με τη δολοφονία του 86χρονου ηγέτη του ή με την καταστροφή των πόλεών του. Αυτό που φαίνεται να επιδιώκουν οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η δημιουργία μιας χαοτικής κατάστασης στην οποία μια νέα εξουσία, που θα παρουσιάζεται ως το «μικρότερο κακό», θα γίνει αποδεκτή προκειμένου να σταματήσει η αιματοχυσία. Η ιστορία μπορεί να καταγράψει αυτή τη στιγμή ως την εκτροπής μιας λαϊκής εξέγερσης μέσω πολέμου και σφαγής.

Υποστηρίζουμε τον ιρανικό λαό στον αγώνα του κατά της τυραννίας

Οι Ιρανοί αγωνίζονται εδώ και δεκαετίες ενάντια στο καταπιεστικό καθεστώς τους. Σημαντικά παραδείγματα περιλαμβάνουν τις φοιτητικές εξεγέρσεις του 1999, το Πράσινο Κίνημα του 2009 και το κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» του 2022. Δεν έχουν καταπολεμήσει το καταπιεστικό καθεστώς μόνο με διαδηλώσεις, αλλά και δημιουργώντας θεσμούς της κοινωνίας των πολιτών όπου ήταν δυνατόν και προωθώντας την ισότητα των φύλων παρά τη σκληρή καταστολή.

Το τελευταίο παράδειγμα αυτών των διαδηλώσεων ξεκίνησε τις τελευταίες ημέρες του 2025 και αντιμετώπισε μια πολύ βίαιη καταστολή από το ιρανικό καθεστώς, με τον αριθμό των νεκρών να εκτιμάται μεταξύ 10.000 και 30.000 ανθρώπων. Λόγω της εξαιρετικά καταπιεστικής φύσης του καθεστώτος, ο αριθμός αυτός παραμένει αδύνατον να επιβεβαιωθεί. Εάν αυτές οι εκτιμήσεις είναι ακριβείς, αυτό θα αποτελούσε τη μεγαλύτερη σφαγή που έχει διαπράξει το ιρανικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες.

Από την άποψη μιας πολιτικής προοπτικής που βασίζεται στην αυτοοργάνωση και την αυτο-χειραφέτηση των μαζών, η επιβολή κληρονομικών ηγεμόνων Χαμενεΐ ή Παχλάβι μπορεί μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση και να εμποδίσει για άλλη μια φορά τον, επί δεκαετίες, αγώνα των Ιρανών για κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία. Οι ξένες επεμβάσεις που υπονομεύουν τους αγώνες των Ιρανών ενάντια στην αυταρχική τους διακυβέρνηση δεν είναι κάτι καινούργιο. Από τη βρετανική υποστήριξη στο πρώτο πραξικόπημα του Παχλάβι το 1921 και την παραίτησή του από τις Συμμαχικές Δυνάμεις το 1941 υπέρ του γιου του Μοχάμαντ Ρεζά Παχλάβι, μέχρι το πραξικόπημα που ενορχήστρωσαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία το 1953 εναντίον του δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού Μοσάντεγκ, ο οποίος εθνικοποίησε το ιρανικό πετρέλαιο, και τις δεκαετίες οικονομικών κυρώσεων εναντίον του σημερινού καθεστώτος, που δεν αποδυνάμωσαν την εξουσία αλλά έπληξαν την κοινωνική και οικονομική ζωή εκατομμυρίων Ιρανών, οι ιμπεριαλιστικές ξένες επεμβάσεις έχουν συντρίψει τις προοπτικές δημοκρατικού μέλλοντος για το Ιράν και συνέβαλαν στη δημιουργία των συνθηκών για την ύπαρξη και την κυριαρχία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα απελευθέρωσης σε συνθήκες πολέμου. Την ώρα που οι πόλεις καταστρέφονται και χιλιάδες άνθρωποι σκοτώνονται, η δυνατότητα δημιουργίας ενός δημοκρατικού κινήματος καταστρέφεται περαιτέρω. Ο βασικός προσανατολισμός της 4ης Διεθνούς ήταν πάντα η προοπτική της αυτο-χειραφέτησης των εργατικών μαζών. Η ιστορία μας έχει δείξει πάμπολλες φορές ότι οποιαδήποτε επέμβαση γίνεται από τα πάνω «στο όνομα της ελευθερίας» -είτε με συμβιβασμού είτε με βόμβες- παράγει μόνο μια άλλη μορφή βαρβαρότητας για τους εργαζόμενους, τις γυναίκες και τους νέους.

Όπως είδαμε και στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ μετά την επανάσταση του 1979, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που επιβάλλεται εξαιτίας του πολέμου μπορεί μόνο να συντρίψει περαιτέρω την αντιπολίτευση. Αυτή τη στιγμή, οι δημοκρατικές δυνάμεις στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων, βρίσκονται μεταξύ των κύριων στόχων του ισλαμικού καθεστώτος και η ζωή τους κινδυνεύει με το πρόσχημα του πολέμου. Για το λόγο αυτό, απαιτούμε τον άμεσο τερματισμό αυτής της ιμπεριαλιστικής επίθεσης κατά του Ιράν, επαναβεβαιώνουμε ότι στηρίζουμε τον αγώνα που διεξάγει ο λαός του Ιράν ενάντια στο καταπιεστικό ισλαμικό καθεστώς και υποστηρίζουμε το δικαίωμα του Ιράν να αμυνθεί απέναντι στους γκάνγκστερ των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Κάτω ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός.
Σταματήστε τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ
Απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων στο Ιράν
Για τη δημιουργία διεθνούς αντίστασης σε αυτόν τον πόλεμο –στήριξη προς τους ακτιβιστές που αγωνίζονται για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα των γυναικών
Όχι πόλεμος, όχι δικτάτορες –κάτω τα χέρια από το Ιράν.