4 χρόνια πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας:
Ουκρανία: 4 χρόνια, δεν ξεχνάμε!
της Σίσσυς Βωβού (μέλος του ENSU), 24/2/2026
Για τα 4 χρόνια του ρωσικού πολέμου κατά της Ουκρανίας γράφει η Σίσσυ Βωβού, θυμίζοντάς μας τα βασικά, σε ανάλυση και σε καθήκοντα. Γιατί, όπως το γράφουν και οι ρώσοι αριστεροί του Posle media, 24/2/2026: “Κάθε γνήσιο αντιπολεμικό κίνημα σήμερα πρέπει να σταθεί σταθερά και χωρίς επιφυλάξεις στο πλευρό των θυμάτων της επιθετικότητας. Δεν πρόκειται πλέον μόνο για την υπεράσπιση του δικαιώματος της Ουκρανίας στην ανεξαρτησία· είναι ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να σταματήσει ο κόσμος να παρασύρεται σε ένα σπιράλ κλιμακούμενων συγκρούσεων”.
[4η επέτειος του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, Ανακοίνωση της συντακτικής ομάδας του ρωσικού Posle]
Στις 21 Φεβρουαρίου του 2022, ο ρώσος πρόεδρος έκανε ένα διάγγελμα, λέγοντας ότι «η Ανατολική Ουκρανία είναι αρχαία ρωσική γη», και πως «η μοντέρνα Ουκρανία είναι δημιούργημα της κομμουνιστικής Ρωσίας. Ο αρχηγός των μπολσεβίκων Βλαδίμηρος Λένιν προκάλεσε βλάβη στη Ρωσία, δημιουργώντας το κράτος της Ουκρανίας. Ο Λένιν παρέδωσε το Ντόνμπας στη δικαιοδοσία της Ουκρανίας». Ακολούθησε, ύστερα από τρεις ημέρες, η εισβολή στην Ουκρανία.
Στο μεταξύ είχαν συγκεντρωθεί ρωσικά στρατεύματα στα σύνορα με την Ουκρανία, οι μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ και της Δύσης το έβλεπαν αυτό, αλλά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ήταν ήρεμες. Κανείς δεν περίμενε την εισβολή της Ρωσίας, και μάλιστα πολλοί δημοσιογράφοι, θυμόμαστε και στην αγαπημένη μας Εφημερίδα των Συντακτών, έλεγαν ότι όλο αυτό το αφήγημα για ρωσικά στρατεύματα που συγκεντρώνονταν ήταν απλώς αντιρωσική προπαγάνδα. Αυτοί οι δημοσιογράφοι δεν έσκισαν τις ταυτότητές τους στις 24 του Φεβρουαρίου, αλλά συνέχισαν την υποστήριξη του Πούτιν με τις νέες συνθήκες, δηλαδή την εισβολή.
Μόνο ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Μπάιντεν, και η αμερικανική διπλωματία, από την πρώτη στιγμή που άρχισε η συγκέντρωση ρωσικών στρατευμάτων στα σύνορα με την Ουκρανία, δήλωναν ότι στόχος του Πούτιν ήταν η εισβολή. Πολλοί θεωρήσαμε ότι αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο ενός προπαγανδιστικού πολέμου. Από το αποτέλεσμα φάνηκε ότι ο Μπάιντεν είχε δίκιο και οι υπόλοιποι έπεσαν έξω στις προβλέψεις, αφού δεν αξιολογούσαν την πραγματικότητα της συγκέντρωσης των στρατευμάτων στα σύνορα αλλά επαφίονταν στις αναλύσεις τους.
Τώρα, 4 χρόνια αργότερα, μετράμε νεκρούς και τραυματίες, μετράμε και υλικό κόστος, μετράμε και αντίσταση. Αυτοί δεν είναι αριθμοί, είναι μια τραγική πραγματικότητα για το σήμερα και για πολλά επόμενα χρόνια, είτε συνεχιστεί ο πόλεμος είτε επιβληθεί ένας συμβιβασμός της Ουκρανίας.
Το ανθρώπινο κόστος
Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών υπολόγισε τον αριθμό των νεκρών Ρώσων στρατιωτών σε περίπου 325.000 από την έναρξη της εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022. «Καμία μεγάλη δύναμη δεν έχει υποστεί τόσο μεγάλο αριθμό απωλειών από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», αναφέρει η μελέτη. Η μελέτη εκτιμά επίσης ότι 100.000 έως 140.000 Ουκρανοί στρατιώτες έχουν σκοτωθεί από την έναρξη του πολέμου.
Μόνο το 2025, υπήρξαν περίπου 415.000 Ρώσοι νεκροί και τραυματίες, με μέσο όρο σχεδόν 35.000 το μήνα. Τα νούμερα αυτά δημοσιεύονται ενώ μάλιστα την περασμένη εβδομάδα, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι σχεδόν 26.000 στρατιώτες πεθαίνουν κάθε μήνα στην Ουκρανία.
Εδώ να μην ξεχάσουμε και τον ημι-ιδιωτικό ημιελεγχόμενο από τη Ρωσία ιδιωτικό στρατό Βάγκνερ, υπό την ηγεσία του Πριγκόζιν, που έφτασε να αριθμεί 25.000 στρατιώτες, που κυρίως είχαν στρατολογηθεί από τους φυλακισμένους οι οποίοι απελευθερώνονταν με σκοπό να πολεμήσουν. Μετά το πραξικόπημα του 2023 και τον μετέπειτα περίεργο θάνατο του Πριγκόζιν, ο αριθμός και οι στόχοι του στρατού αυτού άλλαξαν.
Το οικονομικό κόστος
Στον οικονομικό τομέα, η Ουκρανία θα χρειαστεί περίπου $587.7 δισεκατομμύρια δολάρια για την ανόρθωσή της κατά το 2026-2035, σύμφωνα με κοινή εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο Κίεβο την περασμένη εβδομάδα, αυξάνοντας κατά 12% την εκτίμηση του περασμένου χρόνου.
Αυτό αντιστοιχεί σε τρεις φορές το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν.
Η επικαιροποημένη Εκτίμηση από την Rapid Damage and Needs Assessment (RDNA5) παρουσιάστηκε από κοινού από την Ομάδα της Παγκόσμιας Τράπεζας, την Ουκρανική Κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή επιτροπή και τα Ηνωμένα Έθνη αλλά συμμετείχαν και περισσότεροι συνεργάτες. Η εκτίμηση αυτή παρουσιάστηκε στις 23 Φεβρουαρίου https://www.kyivpost.com/post/70620
Η κατοικία συμμετέχει κατά 31,3% στην καταστροφή αυτή.
Οι πρόσφυγες
Υπάρχουν και οι πρόσφυγες, από την έναρξη του πολέμου, οι οποίοι ανέρχονται σε περίπου 6 εκατομμύρια, μέχρι το τέλος του 2025, σύμφωνα με στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, κυρίως βέβαια στην Ευρώπη.
Οι φυλακισμένοι-διωκόμενοι αντιπολεμικοί αγωνιστές και αγωνίστριες στη Ρωσία
Οι πρώτες εβδομάδες του πολέμου καταγράφηκαν πάνω από 13.000 συλλήψεις, σύμφωνα με στοιχεία της ΜΚΟ OVD-Info. Πολλοί και πολλές από αυτούς έχουν καταδικαστεί και εκτίουν τις ποινές τους. Σύμφωνα με την έκθεση SCEEUS (Ιανουάριος 2026), στις 29 Δεκεμβρίου 2025 υπήρχαν τουλάχιστον 4.884 άτομα που βρίσκονταν υπό διωγμό ή φυλάκιση για πολιτικούς λόγους στη Ρωσία και τις κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας. Σύμφωνα με το OVD-Info, μέχρι τον Μάρτιο του 2025, πάνω από 1.500 άτομα ήταν φυλακισμένα, με τον αριθμό να αυξάνεται συνεχώς λόγω της καταστολής κατά των αντιπολεμικών διαδηλωτών, υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ΛΟΑΤΚΙ+
Μεταξύ αυτών, 135 άτομα καταδικάστηκαν με ποινές από 6,5-15 χρόνια, το 2025, για μαζική διαμαρτυρία εναντίον του Ισραήλ, η οποία έγινε στο αεροδρόμιο της πόλης Μαχατσκαλά, πρωτεύουσας του Νταγκεστάν (που είναι ομόσπονδο κρατίδια της Ρωσικής Ομοσπονδίας), το 2023.
Υπάρχει και η Φεμινιστική Αντιπολεμική Αντίσταση στη Ρωσία, η οποία κατά τα πρώτα χρόνια της εισβολής έπαιξε το σημαντικό της ρόλο στο αντιπολεμικό κίνημα. Με το πέρασμα των χρόνων αποδυναμώθηκε, και όπως αναφέρουν σε διάφορες αναρτήσεις τους, η καταστολή είναι πολύ σκληρή και πολύ δύσκολος ο αγώνας τους.
Το μανιφέστο του κινήματος δηλώνει ότι ο φεμινισμός ως πολιτική δύναμη δεν μπορεί να υποστηρίξει τον πόλεμο, που συνδέεται με την πατριαρχία, τον αυταρχισμό και το μιλιταρισμό. Οι ακτιβίστριες υπογραμμίζουν ότι ο πόλεμος αυξάνει την ανισότητα των φύλων, αυξάνει την ενδοοικογενειακή βία, και ότι οι “παραδοσιακές αξίες” που υποστηρίζει η ρωσική κυβέρνηση χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν την εισβολή και την καταστολή που ακολουθεί.
Θεωρείται ότι το 2025 υπήρχαν περισσότερες από 70 γυναίκες που αναγνωρίζονταν επίσημα ως πολιτικές κρατούμενες στη Ρωσία, ενώ οι εμπειρογνώμονες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκτιμούσαν ότι ο αριθμός είναι μεγαλύτερος, με κάποιες εκτιμήσεις να ανέρχονται σε 260 ή έως 1.000 γυναίκες.
Οι γυναίκες στον ουκρανικό στρατό
Πολλές γυναίκες εντάχθηκαν εθελοντικά στον ουκρανικό στρατό, με σκοπό να πολεμήσουν, πολλές στην πρώτη γραμμή. Ήδη χθες δημοσίευσα στη σελίδα μου στο facebook τα ονόματα τεσσάρων γυναικών που σκοτώθηκαν τον τελευταίο χρόνο.
Το Υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας δήλωσε τον Μάρτιο του 2025 ότι περισσότερες από 70.000 γυναίκες υπηρετούν στο στρατό, ενώ περισσότερες από 5.500 πολεμούν στην πρώτη γραμμή. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό των γυναικών που έχουν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας -ο Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει δηλώσει ότι περίπου 55.000 Ουκρανοί στρατιώτες έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της πλήρους εισβολής της Ρωσίας, αλλά ο στρατός δεν δημοσιεύει στοιχεία για τις απώλειες ανά φύλο. Αντ’ αυτού, οι θάνατοι γυναικών στην πρώτη γραμμή καταγράφονται συχνά μέσω αναρτήσεων των μονάδων και μνημείων που αναρτώνται στο διαδίκτυο.
Ειρήνη, μα ποια ειρήνη?
Τώρα κάποιοι ηγέτες μιλάνε για ειρήνη. Είναι φανερό από όλες τις συνομιλίες, ότι η ειρήνη που προετοιμάζεται θα είναι εις βάρος των δίκαιων αιτημάτων και του δίκαιου αγώνα του ουκρανικού λαού για εθνική ανεξαρτησία. Αλλά στην υπόθεση αυτή υπήρξαν πολλές εκπλήξεις, από την πρώτη μέρα. Ο Πούτιν όταν επιτέθηκε νόμιζε και πίστευε ότι σε τρεις μέρες θα βρίσκονται τα στρατεύματά του στο Κίεβο. Δεν έγινε. Ο ουκρανικός λαός αντιστάθηκε, και η διεθνής αλληλεγγύη ήταν σημαντική, αλλά όχι όση χρειαζόταν. Ούτε σε οπλισμό, κάτι που έκαναν οι κυβερνήσεις, ούτε σε εφόδια για επιβίωση, κάτι που έκαναν και κάνουν τα κινήματα στην Ευρώπη. Οπότε, ελπίζουμε και τώρα σε κάποιες εκπλήξεις.
Σίσσυ Βωβού
Μέλος του ENSU (Ευρωπαϊκό Δίκτυο Αλληλεγγύης με την Ουκρανία)
24/2/2026
ΤΠΤ - "4" 
