Ενάντια στο θεοκρατικό και αυταρχικό καθεστώς του Ιράν και στην ιμπεριαλιστική παρέμβαση:

Αλληλεγγύη στον αγώνα του ιρανικού λαού

Ανακοίνωση του Εκτελεστικού Γραφείου της 4ης Διεθνούς

5/1/2026

Οι συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις που συγκλονίζουν το Ιράν εκφράζουν μια βαθιά λαϊκή οργή, που προέρχεται από δεκαετίες δικτατορίας, υψηλού κόστους ζωής, ανεξέλεγκτου πληθωρισμού και κατάρρευσης των συνθηκών διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι διεθνείς κυρώσεις και η καταστροφική οικονομική πολιτική της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν έχουν προκαλέσει βαθιά ύφεση, την ίδια στιγμή που οι καθεστωτικές ελίτ και οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν συσσωρεύσει τεράστια πλούτη.

Ξεκινώντας από τους εμπόρους στο Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης, η κοινωνική αμφισβήτηση εξαπλώθηκε γρήγορα σε περισσότερες από 80 πόλεις, πυροδοτώντας και τις εργατικές γειτονιές, τους μικρούς εμπόρους που έχουν στραγγαλιστεί από την κρίση, τους φοιτητές και τους νέους χωρίς μέλλον. Έτσι, μετατρέπεται σε ένα πανεθνικό πολιτικό κίνημα, που θέτει μια νέα πρόκληση στο αυταρχικό, διεφθαρμένο ισλαμικό καθεστώς που βασίζεται στην εκμετάλλευση και την καταπίεση των γυναικών και των εθνικών μειονοτήτων.

Για δεκαετίες, και ιδιαίτερα από τις μεγάλες κινητοποιήσεις του 2022, όταν οι γυναίκες ήταν στην πρωτοπορίατης εξέγερσης «Jin, Jiyan, Azadi», οι λαοί του Ιράν δεν έπαψαν να αντιμετωπίζουν θαρραλέα την εξουσία και να εκφράζουν διαρκώς τις προσδοκίες τους για μια δημοκρατική κοινωνία, ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ομοίως, το σημερινό κίνημα δεν περιορίζεται σε μια απλή περιστασιακή εξέγερση: ενσαρκώνει μια νέα φάση στον αγώνα των εργαζομένων, των φοιτητών, των γυναικών και των καταπιεσμένων λαών –ιδίως του κουρδικού λαού του Rojhilat– για να πάρουν τον έλεγχο της δικής τους μοίρας.

Συνδυάζοντας τις κοινωνικές διεκδικήσεις των μαζικών κινητοποιήσεων του 2018 και του 2019 με τα αιτήματα για ισότητα και ελευθερία που ήταν στο επίκεντρο της εξέγερσης «γυναίκα, ζωή, ελευθερία», η τωρινή κινητοποίηση έχει μέσα της μια τεράστια επαναστατική δυναμική. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν βρίσκεται στα τελευταία της και το γνωρίζει. Το καθεστώς διατηρείται μόνο με βία και βαρβαρότητα. Καταδικάζουμε κατηγορηματικά την κρατική καταστολή και τη χρήση αστυνομικής βίας εναντίον των διαδηλωτών και των κοινωνικών, συνδικαλιστικών, πολιτικών και πολιτιστικών ακτιβιστών.

Δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας με τις απεργίες, τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις τους, με τα αιτήματά τους και με τις μορφές αυτόνομης οργάνωσής τους. Υποστηρίζουμε τον αγώνα τους για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Ο διεθνισμός μας δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια απλή ηθική καταγγελία: πρέπει να αναγνωριστεί και να στηριχτεί συγκεκριμένα η δύναμη της αυτο-χειραφέτησης των λαών ενάντια σε όλες τις μορφές καταπίεσης. Οι λαοί του Ιράν δεν θέλουν να επιλέξουν μεταξύ δύο δεσποτισμών.

Απορρίπτουμε τα σχέδια για «αλλαγή καθεστώτος» του Τραμπ και του Νετανιάχου, οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλουν μια λύση από πάνω χρηματοδοτώντας το μοναρχικό κίνημα και απειλώντας με περαιτέρω στρατιωτική επέμβαση κατά του Ιράν. Πίσω από τα σχέδια του Τραμπ κρύβεται ο ρητός στόχος της απόκτησης ελέγχου των αποθεμάτων ορυκτών καυσίμων, όπως το δήλωσε με σαφήνεια σε σχέση με τη Βενεζουέλα.

Η πρόσφατη ιστορία δείχνει ότι οι βομβαρδισμοί, οι κυρώσεις και οι εξωτερικές παρεμβάσεις το μόνο που πετυχαίνουν είναι να ενισχύσουν την ηγεμονία των μεγάλων δυτικών δυνάμεων και των αυταρχικών κρατών, να καταστρέφουν τους λαούς και να διασπούν τις λαϊκές τάξεις. Οι λαοί δεν χρειάζεται ούτε ιμπεριαλιστές «προστάτες» ούτε αυταρχικά καθεστώτα: η απελευθέρωσή τους μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από ανεξάρτητους, ενωμένους και αυτοοργανωμένους αγώνες των εργατών, των γυναικών, των νέων και των ίδιων των εθνικών μειονοτήτων, για να αποφασίζουν ελεύθερα για το μέλλον τους χωρίς ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις.