Νέα παγκόσμια αταξία:

Οι ΗΠΑ καταλαμβάνουν το έδαφος και την κυβέρνηση της Βενεζουέλας

του Luis Bonilla-Molina

[Μετάφραση ΤΠΤ-“4” από το Viento Sur, 3/01/2026]

Όλο το διεθνές νομικό σύστημα καταλύθηκε από αέρος στις 3 Ιανουαρίου 2026. Η στρατιωτική επέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της Βενεζουέλας, η απαγωγή του προέδρου Nicolás Maduro και της συζύγου του και οι ανακοινώσεις για την εγκατάσταση μιας κυβέρνησης υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών μας μεταφέρουν πίσω στην εποχή της αποικιοκρατίας και της κυριαρχίας του ισχυρότερου. Η Λατινική Αμερική υπέστη ένα πλήγμα στην αξιοπρέπεια και την κυριαρχία της που δεν θα επουλωθεί εύκολα.

Η αναγέννηση της Δόγματος Μονρόε με τα συμπληρώματα Τραμπ επιβεβαιώνει ότι οι ΗΠΑ έχουν εισέλθει σε μια νέα φάση επιθετικότητα εναντίον εδαφών που διαθέτουν πλούτη, για να τα ιδιοποιηθούν, οπότε κανένας λαός της περιοχής δεν θα εξαιρείται από αυτή την πολιτική.

Ο ηγέτης της πιο ισχυρής χώρας του κόσμου μόλις ομολόγησε ότι τα ξημερώματα της ίδιας μέρας χρησιμοποίησε 20 βάσεις, εξαπολύοντας επίθεση με 150 αεροσκάφη, ελικόπτερα με πυροβόλα όπλα και drones τελευταίας τεχνολογίας, για να υποτάξει την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, να σφαγιάσει στρατιώτες και άμαχο πληθυσμό και να εγκαταστήσει ένα νέο μοντέλο πραξικοπημάτων, που θα καθοδηγούνται ανοιχτά από τον Λευκό Οίκο χρησιμοποιώντας τη δική του ναυτική και αεροπορική δύναμη πυρός. Για όσους πίστεψαν ότι αυτή είναι απλώς μια φανφαρόνικη δήλωση, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έχει ξεκινήσει η εποχή της ηπειρωτικής εδαφικής κυριαρχίας των ΗΠΑ. Τα λόγια του Τραμπ ήταν πολύ ακριβή: «Η Βενεζουέλα πρέπει να καταλάβει ότι αυτό που συνέβη στον Μαδούρο μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε κάνει το ίδιο».

«Οι ΗΠΑ θα διευθύνουν τη μετάβαση μέχρι η χώρα να μπει σε τροχιά και να φέρει χρήματα στον λαό» είναι η απαράδεκτη νεοαποικιακή δήλωση του Τραμπ. Ούτε ο Μαδούρο, ούτε η Ντέλσι Ροντρίγκες, ούτε καν η Μαρία Κορίνα Ματσάδο ή ο Εδμούντο Γκονζάλες Ουρρούτια, κανείς τους δεν θεωρείται άξιος, σε εθνικό επίπεδο, για να αναλάβει τη νεοαποικιακή μετάβαση: αυτό που ο Τραμπ έθεσε είναι ότι μια ομάδα καλών ανθρώπων, που θα την επιλέξουν οι ίδιοι, θα διαχειριστεί τη μετάβαση. Δηλαδή, ονόματα made in USA, που να είναι υποτακτικοί και να μην θέτουν όρους, αυτοί είναι που θα εγκριθούν.

Αλλά ο Ντόναλντ Τραμπ δεν μένει εκεί, καθώς ανακοίνωσε επίσης ότι η Κούβα θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα, για το οποίο ο Μάρκο Ρούμπιο πρόσθεσε: «Αν ζούσα στην Αβάνα, θα ανησυχούσα». Δηλαδή, η υπεράσπιση της κυριαρχίας της Βενεζουέλας είναι ο τρόπος για να διασφαλιστεί η κυριαρχία ολόκληρης της περιοχής. Μόνο μια ενωμένη Λατινική Αμερική μπορεί να αντιμετωπίσει τη γιάνκικη νεοαποικιακή επίθεση.

Ασφαλώς, η Μαρία Κορίνα Ματσάντο, μια ακροδεξιά που έχει υποστηρίξει τη γενοκτονία στη Γάζα και έχει συνταχθεί με όλους τους αντιφιλελεύθερους του κόσμου, ήταν μέχρι τώρα ο Δούρειος Ίππος των τελευταίων αμερικανικών κυβερνήσεων. Παρόλο που η Μαρία Κορίνα Ματσάδο, όπως είπε και ο Τραμπ, πράγματι δεν χαίρει του σεβασμού όλου του λαού της Βενεζουέλας και η ρητορική της στοχεύει στην εμβάθυνση της πόλωσης και της διαίρεσης του βενεζουελάνικου λαού, όμως δεν είναι αυτό που απασχολεί τις ΗΠΑ, είναι το ενδεχόμενο η δική της ηγεσία να έρθει κάποια στιγμή σε αντίθεση με την νεοαποικιακή ατζέντα που θέλουν να επιβάλουν. Σταματώντας την έτσι απότομα, όπως το έκανε ο Τραμπ, αυτό εκφράζει την απόφαση των ΗΠΑ να αποτρέψουν οποιαδήποτε ηγεσία με μαζική βάση να ηγηθεί της κυβέρνησης και του κράτους της Βενεζουέλας. Χρειάζονται αδύναμες κυβερνήσεις, χωρίς οργανική σύνδεση με τις μάζες, που δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντιμετωπίσουν τις νεοαποικιακές πολιτικές των ΗΠΑ.

Ο Τραμπ απείλησε ότι η στρατιωτική επίθεση κατά της Βενεζουέλας, που ξεκίνησε στις 2 τα ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου, μπορεί να επαναληφθεί ανά πάσα στιγμή, αν οι οπαδοί του Μαδούρο δεν συμφωνήσουν γρήγορα στη νεοαποικιακή μετάβαση. Η απάντηση της αντιπροέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες ήταν να επισημάνει ότι ο μόνος πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ο απαχθείς Νικολάς Μαδούρο, γεγονός που δημιουργεί ένα επικίνδυνο κενό εξουσίας, καθώς η Βενεζουέλα βρίσκεται τις τελευταίες ώρες χωρίς πρόεδρο σε λειτουργία και στο έδαφος της. Οι επόμενες ώρες θα είναι καθοριστικές για την πορεία των γεγονότων.

Η απαγωγή του Μαδούρο και η προεδρική διαδοχή

Σύμφωνα με τον Ντόναλντ Τραμπ και το πολεμικό του συμβούλιο κατά της Βενεζουέλας, η σύλληψη και απαγωγή του Μαδούρο -δεν υπάρχει νομοθεσία που να καλύπτει μια τέτοια σύλληψη- ήταν μια επιχείρηση που σχεδιάστηκε από μήνες, συνδυάζοντας το έργο μυστικών υπηρεσιών όπως η CIA με επιχειρήσεις του αμερικανικού στρατού. Αφού εντοπίστηκε ο τόπος διαμονής του Μαδούρο, προχώρησαν στην υποταγή των φρουρών του και στη σύλληψή του μαζί με τη σύζυγό του, για να τους μεταφέρουν εκτός της χώρας. Η αμερικανική δικαιοσύνη θα αναλάβει να τον δικάσει.

Η απαγωγή του Μαδούρο δημιουργεί ένα κενό εξουσίας που πρέπει να καλυφθεί με την ενεργοποίηση της ιεραρχικής αλυσίδας. Το Σύνταγμα του 1999 προβλέπει ότι η προσωρινή ή μόνιμη απουσία του προέδρου πρέπει να καλυφθεί από τον αντιπρόεδρο, στην περίπτωση αυτή την Delcy Rodríguez. Σε περίπτωση μόνιμης απουσίας, θα πρέπει να ορκιστεί ως πρόεδρος για να προκηρύξει εκλογές σε 30 ημέρες. Αν, αντίθετα, αναλάβει ως αποτέλεσμα προσωρινής απουσίας του προέδρου, μπορεί να αντικαταστήσει τη θέση για 90 ημέρες, με δυνατότητα παράτασης για άλλες 90, δηλαδή θα μπορούσε να ηγηθεί της κυβέρνησης για έξι μήνες. Δεκαέξι ώρες μετά την απώλεια του προέδρου της Βενεζουέλας, ο οποίος ήταν σε θέση να ασκεί τα καθήκοντά του, δεν είχε ακόμη ενεργοποιηθεί η διαδικασία “μόνιμης προεδρικής διαδοχής”, αλλά ούτε και συζητιέται μια “προσωρινή απουσία”, πράγμα που δημιουργεί μια επικίνδυνη κατάσταση ακυβερνησίας και κενού εξουσίας.

Τα γεγονότα

Οι επιχειρήσεις ξεκίνησαν στις 2 π.μ. τοπική ώρα και ολοκληρώθηκαν στις 3:29 π.μ. της 3ης Ιανουαρίου 2026. Σε αυτό το διάστημα, αεροσκάφη τελευταίας τεχνολογίας, drones με πυραύλους, ελικόπτερα με πυροβόλα όπλα και ειδικές δυνάμεις για χειρουργικές επιχειρήσεις, πέταξαν πάνω από τον εναέριο χώρο του Καράκας με απόλυτη ατιμωρησία. Η τοπική στρατιωτική αντίσταση ήταν ελάχιστη. Ενώ ολόκληρος ο πληθυσμός αναρωτιόταν για την κατάσταση στο Κυβερνητικό Μέγαρο, γνωστό ως Miraflores, ο Μαδούρο απήχθη αφού συνελήφθη σε ένα ειδικά διαμορφωμένο και οχυρωμένο κτίριο, που χρησιμοποιούσε ως κατοικία σε ένα σημείο του Στρατιωτικού Φρουρίου Tiuna. Η αμερικανική ενέργεια αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των άρθρων 1 και 2 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, ο οποίος προβλέπει την απαραβίαστη κυριαρχία και τη νομική ισότητα των κρατών, απαγορεύοντας τη χρήση βίας κυριάρχηση ή προσάρτηση εδαφών.

Ένα στοιχείο που τραβά την προσοχή όταν αναλύουν τη βορειοαμερικανική επίθεση είναι η αδύναμη ή ανύπαρκτη αντίσταση των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας. Για μιάμιση ώρα, τα αμερικανικά αεροσκάφη κινούνταν με μεγάλη ατιμωρησία, επιτίθενται σε προκαθορισμένους στόχους, και η ομάδα του Τραμπ ανακοίνωσε, λίγες ώρες αργότερα, ότι μόνο ένα αεροσκάφος χτυπήθηκε, αν και κατάφερε να επιστρέψει στη βάση επιχειρήσεων.

Οι φήμες που κυκλοφορούσαν στα κοινωνικά δίκτυα, ως αντιπληροφόρηση, ήταν ότι επρόκειτο για εσωτερικό πραξικόπημα και ότι ο υπουργός Άμυνας είχε σκοτωθεί. Τα ξημερώματα ωστόσο εμφανίστηκε ζωντανός ο Βλαντιμίρ Παντρίνιο, υπεύθυνος του στρατιωτικού χαρτοφυλακίου, επιβεβαιώνοντας την αμερικανική επίθεση με πυραύλους και ρουκέτες τελευταίας γενιάς που εκτοξεύθηκαν από ελικόπτερα, drones και αμερικανικά αεροσκάφη. Διευκρίνισε ότι η επίθεση είχε επεκταθεί στις πολιτείες Μιράντα, Αραγουά και Λα Γκουάιρα, χωρίς να παρουσιάσει στοιχεία για νεκρούς και τραυματίες. Λίγα λεπτά αργότερα εμφανίστηκε ο υπουργός Εσωτερικών και Δικαιοσύνης, Ντιόσνταδο Καμπέλο, που δήλωσε ότι δεν υπήρχαν προβλήματα δημόσιας τάξης μετά τις επιθέσεις και ότι οι βασικές υπηρεσίες λειτουργούν χωρίς προβλήματα, αν και ορισμένες περιοχές του Καράκας ανέφεραν διακοπές ρεύματος.

Στις 3:54 π.μ. δημοσιοποιήθηκε η επίσημη ανακοίνωση της μπολιβαριανής κυβέρνησης, η οποία καταδίκαζε τη στρατιωτική επίθεση της κυβέρνησης Τραμπ εναντίον του βενεζουελάνικου εδάφους, χωρίς να παρέχει πληροφορίες για την τύχη του Nicolás Maduro Moros. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με τους γραφειοκρατικούς χρόνους στους οποίους μας έχει συνηθίσει η βενεζουελάνικη κυβέρνηση, η ανακοίνωση εκδόθηκε σε χρόνο ρεκόρ.

Στις 5:20 π.μ., ο υπουργός Άμυνας Βλαντιμίρ Παντρίνιο Λόπες εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία επιβεβαιώνει την στήριξή του στο Διάταγμα για την Κήρυξη Κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης σε ολόκληρο το έδαφος της Βενεζουέλας. Όχι μόνο δεν έδινε πληροφορίες για το τι είχε συμβεί στον πρόεδρο Μαδούρο, ο οποίος είχε ήδη απαχθεί και μεταφερθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά υπογράμμιζε την ιεραρχική του υποταγή κάτω από τον πρόεδρο.

Στις 5:40 π.μ. δημοσιεύθηκε ένα ανακοινωθέν της “Μπολιβαριανής Συμμαχίας για τους Λαούς της Αμερικής – Συνθήκη Εμπορίου των Λαών” (ALBA-TCP) που καταδίκαζε την αμερικανική στρατιωτική επίθεση κατά της Βενεζουέλας.

Περίπου στις 6 π.μ. έγινε γνωστή η καταγγελία του κουβανού προέδρου Μιγκέλ Ντίας Κανέλ, ο οποίος καταδίκασε τη στρατιωτική επίθεση κατά της πατρίδας του Μπολιβάρ. Λίγο αργότερα, ο πρόεδρος της Κολομβίας Γκουστάβο Πέτρο εξέφρασε την καταδίκη του για την επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της Βενεζουέλας.

Όταν το ρολόι έδειχνε έξι και είκοσι τρία λεπτά το πρωί, η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες ζήτησε να βεβαιωθεί ότι ο πρόεδρος Μαδούρο ήταν ζωντανός, αναγνωρίζοντας ότι είχε απαχθεί μέσω μιας αμερικανικής στρατιωτικής επιχείρησης. Λίγα λεπτά αργότερα, η κυβέρνηση της Τουρκίας, σύμμαχος του μαδουρισμού, εξέφρασε την υποστήριξή της στη Βολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας.

Στις 6:46 το πρωί έγινε γνωστό ότι το υπουργείο Εξωτερικών της Βενεζουέλας ζήτησε επείγουσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Λίγα λεπτά αργότερα, το Κρεμλίνο καταδίκασε την αμερικανική επίθεση κατά της Βενεζουέλας.

Στις 8:12 π.μ., ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Tareck William Saab, ζήτησε από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να επιβεβαιώσει ότι ο πρόεδρος Μαδούρο είναι ζωντανός. Οκτώ λεπτά αργότερα, ο υπουργός Εξωτερικών της Βραζιλίας, εκ μέρους της κυβέρνησής του, καταδίκασε έντονα την αμερικανική στρατιωτική επίθεση κατά της Βενεζουέλας. Στις 8:39 π.μ., ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Keir Starmer, διευκρίνισε ότι το Λονδίνο δεν «συμμετείχε με κανέναν τρόπο» στην επιχείρηση.

Δεν είχε γίνει καλά καλά οκτώ και σαράντα επτά, όταν η Ουρουγουάη απέρριψε την αμερικανική στρατιωτική επέμβαση, που προφανώς αντιβαίνει το διεθνές δίκαιο και τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Πέντε λεπτά αργότερα, έγινε γνωστό ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας οργάνωνε έκτακτες συναντήσεις για την περίπτωση της Βενεζουέλας, με την υψηλή αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στις 8:57 π.μ., η κυβέρνηση του Μεξικού ανακοίνωσε την καταδίκη της και την απόρριψη της μονομερούς στρατιωτικής επιχείρησης των τελευταίων ωρών από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, εναντίον στόχων στο έδαφος της Βολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας. Λίγα λεπτά αργότερα, ο πρόεδρος Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα αμφισβήτησε τη στρατιωτική επιχείρηση του Τραμπ, δηλώνοντας ότι οι Βορειοαμερικανοί ξεπερνούν τα όρια του αποδεκτού. Στις 9:30 π.μ., η γενική εισαγγελέας των ΗΠΑ, Πάμελα Μπόντι, ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Μαδούρο θα δικαστεί στις ΗΠΑ, από αμερικανούς δικαστές και δικαστήρια. Τις επόμενες ώρες, κυβερνήσεις όπως της Ρωσίας, της Κίνας, της Νότιας Αφρικής, της Κολομβίας και της Καραϊβικής Κοινότητας (Caricom) πιέζουν διπλωματικά καταδικάζοντας την επίθεση και απαιτώντας την επιστροφή στους κόλπους του διεθνούς δικαίου.

Το απόγευμα, η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες συνοδευόμενη από την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία και εκπροσώπους των δημόσιων αρχών, εκδίδει μια ανακοίνωση στην οποία επιμένει ότι πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ο Νικολάς Μαδούρο, προχωρώντας προς την επικίνδυνη κατεύθυνση ενός κενού εξουσίας. Ωστόσο, το βράδυ, η Ντέλσι Ροντρίγκες ορκίζεται από το Ανώτατο Δικαστήριο ως αναπληρωματική πρόεδρος, σε περίπτωση προσωρινής κενής θέσης, γεγονός που της δίνει το δικαίωμα να ηγείται της εκτελεστικής εξουσίας για 180 ημέρες, δηλαδή περισσότερο από τον μήνα που απαιτείται για τη σύγκληση και τη διεξαγωγή νέων εκλογών.

Η συνέντευξη Τύπου του Τραμπ: η επιθετικότητα θα συνεχιστεί

Η συνέντευξη Τύπου του Αμερικανού προέδρου πραγματοποιήθηκε στις 12:45 ώρα Βενεζουέλας. Τα βασικά θέματα που ανέφερε ο Τραμπ ήταν:

α) Αναγνωρίζεται η σύλληψη του Μαδούρο, με τον οποίο γίνονταν διαπραγματεύσεις για μια μετάβαση, αλλά σύμφωνα με τον πρόεδρο οι συνομιλίες είχαν σταματήσει,
β) Ανακοινώνει ότι, αν δεν επιτευχθεί σύντομα συμφωνία μετάβασης με τις αρχές της Βενεζουέλας, τότε οι ΗΠΑ θα πραγματοποιήσουν μια πολύ πιο θανατηφόρα επίθεση εναντίον της χώρας, δηλαδή οι ενέργειες της 3ης Ιανουαρίου είναι απλώς η αρχή και όχι το τέλος του στρατιωτικού χτυπήματος,
γ) Ανακοινώνει την απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να κρατήσουν οι ίδιες τον έλεγχο της κατάστασης στη Βενεζουέλα, διατηρώντας τον ναυτικό αποκλεισμό και προωθώντας μια κυβέρνηση «καλών ανθρώπων» που θα αναφέρονται στην ομάδα που ηγείται ο ίδιος, μαζί με τους υπουργούς Πολέμου, Εθνικής Ασφάλειας και το Γενικό Επιτελείο του αμερικανικού στρατού.
δ) Η Μαρία Κορίνα Ματσάδο δεν θα είναι η φιγούρα της μετάβασης, διότι, σύμφωνα με τον Τραμπ, «θα ήταν δύσκολο για αυτήν να είναι ο ηγέτης. Είναι μια σπουδαία γυναίκα, αλλά δεν διαθέτει το σεβασμό της χώρας της» (…),
ε) Αναγνωρίζει τη Ντέλσι ως τη διάδοχο, για να έχει με ποιον να συζητήσει τη μετάβαση, όχι για να την αφήσει στην εξουσία. Σχετικά με αυτό, επισημαίνει: «Έχουν μια αντιπρόεδρο που επέλεξε ο Μαδούρο (Ντέλσι Ροντρίγκες), η οποία σίγουρα είναι τώρα πρόεδρος. Μίλησε με τον Μάρκο Ρούμπιο και είπε ότι θα κάνουν ό,τι τους πούμε. Δεν θέλει να κάνει τα πράγματα όπως ο Μαδούρο»,
στ) Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να ελέγχουν τη μετάβαση μέχρι να ανακτηθεί όλο το δυναμικό της πετρελαϊκής βιομηχανίας και να ξεκινήσει η «ανάκαμψη της χώρας».

Η συνέντευξη Τύπου του Τραμπ αποτελεί μια ανακήρυξη της νεοαποικιακής κατάστασης της Βενεζουέλας, απώλειας της εδαφικής και πολιτικής της κυριαρχίας και ιδιοποίησης του πλούτου της Βενεζουέλας (ειδικά των ενεργειακών) με την ασυνάρτητη απαίτηση “επιστροφής των κλεμμένων εδαφών”, τα οποία ποτέ δεν ανήκαν στην Αμερική.

Η συνέντευξη Τύπου του Ντόναλντ Τραμπ το Σάββατο 3 Ιανουαρίου αποτελεί την πρακτική και απτή έναρξη της στρατηγικής του για την εθνική ασφάλεια, η οποία θεωρεί ολόκληρη την ήπειρο (δυτικό ημισφαίριο) ως επέκταση των δικών του αυτοκρατορικών συνόρων.

Ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις

Υπάρχουν ορισμένα αναπάντητα ακόμα ερωτήματα που πλανώνται στην ατμόσφαιρα. Η απάντησή τους θα επιτρέψει την επόμενη μέρα να γίνει μια πιο σε βάθος ανάλυση:

Γιατί απέτυχε καταστροφικά η στρατιωτική φρουρά και η ασφάλεια του προέδρου Μαδούρο;
Γιατί η στρατιωτική απάντηση στις αμερικανικές επιχειρήσεις ήταν τόσο αδύναμη ή σχεδόν ανύπαρκτη;
Ποιον ωφελεί μια μετάβαση χωρίς τον Μαδούρο και τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο;
Γιατί η κυβέρνηση παρέμεινε σιωπηλή για τόσες ώρες σχετικά με την απαγωγή του Μαδούρο;
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεταβίβαση της εξουσίας προς μια πολιτικο-στρατιωτική χούντα που την έχουν ήδη διαπραγματευτεί οι σημερινές κυβερνητικές αρχές και η κυβέρνηση Τραμπ;
Αν αποτύχει αυτή η διαπραγμάτευση, θα εισέλθουμε σε μια παρατεταμένη στρατιωτική δράση μέχρι να συντριβεί ο Μαδουρισμός;
Η αμερικανική παρέμβαση, μέχρι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση στη χώρα, περνάει και μέσα από την εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων σε βενεζουελικό έδαφος;

Σε επόμενα άρθρα ελπίζουμε να εξετάσουμε μερικά από αυτά τα ερωτήματα.

Η λαϊκή αντίδραση

Η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες -που είναι πλέον Πρόεδρος, σύμφωνα με τη λογική της προεδρικής διαδοχής που προβλέπεται στο Σύνταγμα- κάλεσε τον λαό να κινητοποιηθεί για την υπεράσπιση του προέδρου Μαδούρο και της μπολιβαριανής κυβέρνησης. Σε αντίθεση με ό,τι συνέβη με το πραξικόπημα κατά του Τσάβες το 2002, αυτή τη φορά, σχεδόν 24 ώρες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών από την κυβέρνηση Τραμπ, η πρόσκληση αυτή για κινητοποιήσεις στους δρόμους υπέρ του Μαδούρο δεν βρήκε καμία απήχηση στον πληθυσμό. Υπήρξαν μόνο κάποιες μικρές συγκεντρώσεις, περίπου 100 ατόμων η καθεμία, που μεταδόθηκαν από το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι. Το αντιιμπεριαλιστικό συναίσθημα δεν είναι γενικευμένο και, αντίθετα, υπάρχουν ευρεία στρώματα του πληθυσμού για τα οποία είναι ο αντιμαδουρισμός που τα κινητοποιεί παθιασμένα.

Παρόλο που είναι η στιγμή να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στον αντιιμπεριαλισμό και στην καταγγελία της αμερικανικής παρέμβασης στα εσωτερικά της Βενεζουέλας, πρέπει ωστόσο να τονιστεί ότι αυτό το αίσθημα απογοητευμένου εθνικισμού σε ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού οφείλεται στα τρομερά λάθη της κυβέρνησης Μαδούρο, ο οποίος αποφάσισε να απομακρυνθεί από το δημοφιλές κοινωνικό πρόγραμμα που είχε ενσαρκώσει ο Τσάβες, εφαρμόζοντας νεοφιλελεύθερες συνταγές με αριστερό λόγο.

Ο Μαδούρο είναι ο αρχιτέκτονας της εξάντλησης του αντιιμπεριαλιστικού αισθήματος στη Βενεζουέλα, ένα φαινόμενο που κατέληξε να καταβροχθίσει τον ίδιο τον δημιουργό του.

Τι να κάνουμε;

Οι δημοκρατικοί, προοδευτικοί, αριστεροί και επαναστατικοί τομείς πρέπει να οικοδομήσουμε μια παγκόσμια, ευρεία και ποικιλόμορφη συνένωση που να θέσει τον αντιιμπεριαλισμό και τον αγώνα για την κυριαρχία και την αυτοδιάθεση των λαών ως παγκόσμια προτεραιότητα, στην εποχή του τραμπισμού και της δογματικής του εθνικής ασφάλειας.

Είναι καιρός να το θέσουμε σε προτεραιότητα και, σε αυτό το πλαίσιο, υποστηρίζουμε την πρωτοβουλία από ευρείς τομείς σε διεθνές επίπεδο για διαδικτυακή συνάντηση στις 10 Ιανουαρίου, με στόχο την προώθηση μιας παγκόσμιας αντιιμπεριαλιστικής πλατφόρμας.

Απέναντι στην βορειοαμερικανική νεοαποικιακή επίθεση, η κυριαρχία πρέπει να υποστηριχτεί με την προώθηση πολύχρωμων συμμαχιών που να υπερασπιστούν το δικαίωμα των λαών να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους.

Luis Bonilla Molina

3/01/2026

ΜετάφρασηΤΠΤ- “4” από το Viento Sur, Luis Bonilla-Molina, “Nuevo desorden mundial: Estados Unidos toma por asalto el territorio y el gobierno de Venezuela”, 3/1/2026

Ο Luis Bonilla Molina, είναι Βενεζουέλιάνος, μέλος της Διευθύνουσας Επιτροπής του Λατινοαμερικανικού Συμβουλίου Κοινωνικών Επιστημών CLACSO (2022-2025), μέλος της Λατινοαμερικανικής Εκστρατείας για το Δικαίωμα στην Εκπαίδευση (CLADE), της Λατινοαμερικανικής Ένωσης Κοινωνιολογίας (ALAS), του Ιδρύματος Kairos και της Ιβηροαμερικανικής Εταιρείας Συγκριτικής Εκπαίδευσης (SIBEC).

https://tpt4.org/?p=10786