του Τάσου Αναστασιάδη

Υπάρχουν όμως και πραγματικές τριβές ανάμεσα σε Αμερικανούς και Ρώσους, κυρίως για το πώς να μοιράσουν τον ουκρανικό πλούτο -είναι η κλασική μοίρα των αποικιών, άλλωστε.

Imperium κατά Ουκρανίας

[Αναδημοσίευση από “Η Εποχή”, 31/5-1/6/2025: “Imperium κατά Ουκρανίας”]

Ακόμα και ο φίλος του Πούτιν, ο Τραμπ, απηύδησε με τη μαζικότητα των ρωσικών βομβαρδισμών σε άμαχους σε όλη την Ουκρανία το περασμένο Σαββατοκύριακο, ιδιαίτερα καθώς χαλούσε το θέαμα των υποτιθέμενων “διαπραγματεύσων” που τους είχε κανονίσει. Η επίθεση αυτή χαρακτηρίστηκε ως η πιο μαζική επίθεση με drones και βαλιστικούς πυραύλους από το 2022, πράγμα που έκανε τον Τραμπ να δηλώσει ότι “δεν είμαι ευχαριστημένος με αυτά που κάνει ο Πούτιν.. Στέλνει πυραύλους σε πόλεις και σκοτώνει κόσμο” (πράγμα που από την αρχή έκανε βέβαια, αλλά όχι και) “ενώ είμαστε εν μέσω διαπραγματεύσεων αυτός να βομβαρδίζει το Κίεβο και άλλες πόλεις”! Αν δεν “απο-τρελάθηκε” τότε “παίζει με τη φωτιά”, είπε ο αμερικανός πρόεδρος και μάλιστα έφτασε και να απειλήσει: “αν δεν ήμουν εγώ, πολλά πραγματικά κακά πράγματα θα είχαν ήδη συμβεί στη Ρωσία, και εννοώ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΚΑ”.

Δεν διευκρίνισε ο Τραμπ τί θα μπορούσε να είναι αυτά, αλλά το Κρεμλίνο δικαιολόγησε τη “συναισθηματική φόρτισή” του βλέποντας τις “ειρηνευτικές” του προσπάθειες να “σαμποτάρονται από τους Ευρωπαίους ηγέτες”. Μεταξύ των τελευταίων είναι ίσως και η προχτεσινή ιδέα του Γερμανού καγκελάριου, Φρίντριχ Μερτς, να επιτρέψει επιτέλους, 3 χρόνια μετά, στον ουκρανικό στρατό να μην βομβαρδίζει με τα δυτικά όπλα μόνο την Ουκρανία, αλλά ίσως και τα στρατιωτικά ορμητήρια μέσα στη Ρωσία.

Η “μοιρασιά”

Υπάρχουν όμως και πραγματικές τριβές ανάμεσα σε Αμερικανούς και Ρώσους, κυρίως για το πώς να μοιράσουν τον ουκρανικό πλούτο -είναι η κλασική μοίρα των αποικιών, άλλωστε. Στις αρχές Μαΐου υπήρξε η υποτιθέμενη “συμφωνία” για την μόνιμη εκχώρηση στις ΗΠΑ ουκρανικού υπεδάφους (έναντι μιας φαντασιακής “πολιτικής ρητορικής” όπως το εξηγεί ο Vitalii Atanasov στο ρωσικό Posle). Όμως, στη συνέχεια, οι Αμερικανοί επίσης συζήτησαν και “προσφέρθηκαν” να αναλάβουν τη “λειτουργία” και να αποκτήσουν ακόμα και την “ιδιοκτησία” (sic) του πυρηνικού σταθμού της Ζαπορίζια (ανακοίνωση Λευκού Οίκου, 19/5/2025). Βέβαια, το ίδιο φιλοδοξούν και οι Ρώσοι, επισήμως ήδη από το τέλος του 2023 (δική τους ανακοίνωση), και τώρα βάλθηκαν να επιταχύνουν τα έργα σύνδεσης του ουκρανικού σταθμού στο δικό τους δίκτυο, στα κατεχόμενα [New York Times 27/5/2025].

Όσον αφορά τον ίδιο τον πόλεμο, αυτόν που υφίσταται ο ουκρανικός λαός, οι βομβαρδισμοί πληθυσμών, όπως και στην Παλαιστίνη, καθόλου δεν είναι “παράπλευροι”. Την Τετάρτη 28/5 δημοσιοποιήθηκε η έκθεση του ΟΗΕ, ειδικά για την περιοχή της Χερσώνας, την πόλη που καταλήφθηκε το 2022 και απελευθερώθηκε λίγους μήνες αργότερα, με τον κατοχικό στρατό στο ενδιάμεσο να καταστέλλει μαζικές διαδηλώσεις του πληθυσμού εναντίον του. Η τωρινή έκθεση του ΟΗΕ, που αφορά κυρίως την τελευταία χρονιά, κατά την οποία ο ρωσικός στρατός χρησιμοποιεί συστηματικά νέες τεχνολογίες (ντρόουνς) για να δολοφονήσει και να τρομοκρατήσει τον πληθυσμό της, καταλήγει:

Πρώτον, “οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν διαπράξει το έγκλημα πολέμου της σκόπιμης στόχευσης πολιτών στη Χερσώνα και σε άλλους οικισμούς στη δεξιά όχθη της περιοχής της Χερσώνας”, δεύτερον, “έχουν διαπράξει δολοφονίες πολιτών στην περιοχή της Χερσώνας, ως τμήμα μιας συντονισμένης κρατικής πολιτικής και, άρα, ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας” και τρίτον, ο στόχος τους ήταν “να εξαναγκάσουν τον πληθυσμό της πόλης της Χερσώνας, καθώς και άλλων στοχευμένων οικισμών στη δεξιά όχθη του Δνείπερου, να φύγουν από την περιοχή”, δηλαδή ότι “έχουν διαπράξει και το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας της εξαναγκαστικής μετακίνησης πληθυσμών” (σελίδες 14-16).

Όμως, όλες αυτές οι καταγραφές, όσο και σωστές να είναι, όπως και στην Παλαιστίνη, καθόλου δεν πτοούν τους εισβολείς -φαίνεται μάλιστα πως έχουν συγκεντρώσει τώρα κάπου 50 χιλιάδες επίλεκτους στρατιώτες στα βορειανατολικά του Σούμι. Με την γερή καταστολή μέσα στην ίδια τη Ρωσία να έχει κάμψει το δημοκρατικό και αντιπολεμικό κίνημα, δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ειρηνισμού στην Ουκρανία, ακόμα και για τους φανατικούς του είδους, αριστερούς, αναρχικούς, εργαζόμενους, γυναίκες, κλπ.

Η στάση της Αριστεράς

“Ο ουκρανικός στρατός είναι μπουρδέλο. Αλλά δεν φταίει αυτός. Κανένας στρατός δεν θα μπορούσε να ετοιμαστεί για αυτό. Έτσι και εμείς οι πολίτες καλύπτουμε ό,τι μπορούμε”, εξηγεί η Κσένια από το Καρκίβ, στο ρεπορτάζ του Mediapart για τη συλλογικότητα Solidarity Collectives (κυρίως αναρχική, αλλά και με άλλους, αντιφασίστες, μαρξιστές, οικοφεμινίστριες ή και πανκ…). Το να ενταχθούν στο στρατό ήταν αυτονόητο και η συλλογικότητα κάνει ό,τι μπορεί για να τους βοηθήσει -όπως το κάνουν άλλωστε αντίστοιχα και τα εργατικά συνδικάτα. Ο “επανεξοπλισμός”, που διχάζει τη δυτική αριστερά, “είναι αρκετά φλού, όταν θεωρεί πως το ίδιο ισχύει παντού”, εξηγούν, γιατί “πρέπει να μπορέσουν οι κάτοικοι να υπερασπιστούν τον εαυτό τους”. Η πάλη κατά της “ρωσικής αυτοκρατορικής επίθεσης” δεν είναι επιλογή, είναι ανάγκη.

Όμως είναι επιλογή για τους άλλους, για εμάς, και κυρίως για τα πρώτα θύματα, τους Ρώσους, όπως μας το εξηγεί λαμπρά και αισιόδοξα ο επίσης αναρχικός Βλάντισλαβ Γιουσένκο, που πέθανε στη μάχη αφήνοντας τις τελευταίες του σκέψεις: “Στην περίπτωση που πεθάνω σε αυτόν τον πόλεμο κατά του ρωσικού ιμπεριαλιστικού καθεστώτος, τον πόλεμο κατά του κράτους στο οποίο γεννήθηκα και μεγάλωσα, τον πόλεμο κατά του δικτάτορα που υφάρπαξε την εξουσία”, (…) συμμετέχοντας “στην αντίσταση του ουκρανικού λαού κατά της ρωσικής τυραννίας, εγώ όπως και όλοι οι λογικοί πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κλονιστήκαμε από την αρχή του πολέμου αυτού, την τρομερή αδικία και τα εγκλήματα που διαπράττει ο ρωσικός στρατός στην Ουκρανία.” (…) “Για να σταματήσω την τρέλα του δικού μου λαού” (…) “έπρεπε να πολεμήσω για την ελευθερία του ουκρανικού λαού και για τα ιδεώδη μας με αυτό τον τρόπο, με τα όπλα στα χέρια. Και ακόμα και αν δεν καταφέρω εγώ να δω τη νίκη του ουκρανικού λαού επί του κατακτητή του, πιστεύω στο λαμπρό μέλλον του αναρχικού κομμουνισμού, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας για όλους τους λαούς της Γης”. (…) “Η επανάσταση είναι αθάνατη!”.