Για την εκπαιδευτική συγκυρία

Σπάρτακος 77, Νοέμβρης 2004


της Μαρίας Λούκα

Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έχει προχωρήσει στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων που θα καταδείκνυαν την εκπαιδευτική πολιτική της. Μπορούμε εντούτοις να διαμορφώσουμε μια εικόνα για όσα θα επακολουθήσουν με βάση την πολιτική της Ε.Ε. για την τριτοβάθμια εκπαίδευση όπως αυτή αποκρυσταλλώθηκε στις συνόδους Μπολώνια, Πράγα, Βερολίνο αλλά και με βάση τις προεκλογικές εξαγγελίες της Ν.Δ. Η ευρωπαϊκή προοπτική για την τριτοβάθμια εκπαίδευση έγκειται στη δημιουργία ενός Κοινού Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης, στα πλαίσια του οποίου τα κράτη μέλη της Ε.Ε. δεσμεύονται να προωθήσουν τις εξής αναδιαρθρώσεις: τη διάσπαση των πτυχίων σε δυο κύκλους σπουδών (σύμφωνα με το αγγλοσαξονικό μοντέλο 3+2), την αξιολόγηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με βάση τις ανάγκες της ελεύθερης αγοράς, τη δημιουργία δομών δια βίου εκπαίδευσης το κόστος της οποίας θα επωμίζονται οι φοιτητές, την αντικατάσταση των πτυχίων με ατομικούς φακέλους πιστωτικών μονάδων και μαζί μ’ αυτά την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Ρίχνοντας τώρα μια ματιά στο προεκλογικό πρόγραμμα της Ν.Δ.για την τριτοβάθμια εκπαίδευση καταλαβαίνουμε ότι εμφορείται από την ίδια ακριβώς λογική. Συγκεκριμένα προβλέπει το σπάσιμο των σπουδών σε δυο περιόδους, όπου στους απόφοιτους της πρώτης περιόδου δε διασφαλίζεται κανένα εργασιακό δικαίωμα, ενώ η εισαγωγή στη δεύτερη περίοδο θα γίνεται με τη διεξαγωγή εξετάσεων. Επίσης, αναφέρεται σε αξιολόγηση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης και στην ίδρυση ινστιτούτων δια βίου εκπαίδευσης (νομοσχέδιο το οποίο προωθείται αυτή τη στιγμή προς τις πρυτανικές αρχές των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων για συζήτηση). Ταυτόχρονα, προβλέπει την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων με πρόσχημα την αποφυγή διαρροής φοιτητών και κατ’ επέκταση χρηματικών πόρων προς άλλες χώρες. Η κυβέρνηση, δηλαδή, στοχεύει όχι στην απαλλαγή των φοιτητών από το οικονομικό βάρος των σπουδών τους αλλά στη μεταφορά του στις τσέπες ελλήνων ιδιωτών.

Πέρα απ’ αυτά, προβλέπει ρυθμίσεις αναφορικά με τα συγγράμματα , καθώς επιδιώκει το λεγόμενο «πολλαπλό σύγγραμμα», γεγονός που μπορεί να λειτουργήσει διασπαστικά στο φοιτητικό σώμα, αφού συνεπικουρεί στην υπονόμευση της ενιαιότητας των σπουδών και του πτυχίου. Και αυτό γιατί από τα 3 προβλεπόμενα συγγράμματα θα διανέμεται δωρεάν μόνο το ένα κατ’ επιλογή του φοιτητή αλλά ακόμη και γι’ αυτό ορίζεται ένα πλαφόν με βάση το οικογενειακό εισόδημα (κάτι που θα χρησιμοποιηθεί ως όχημα για την επέκταση της αγοράς συγγραμμάτων από όλους τους φοιτητές). Το τελευταίο σημείο των εξαγγελιών αφορά το ακαδημαϊκό άσυλο, καθώς διευκολύνεται η δυνατότητα άρσης του ασύλου π.χ. θα είναι δυνατή η άρση του ασύλου με αφορμή το «σπάσιμο» της Συγκλήτου.

Η απελθούσα κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προσπάθησε να προωθήσει ένα πολυνομοσχέδιο για την αξιολόγηση. Το προεκλογικό πολιτικό σκηνικό όμως και τα πρώτα αντανακλαστικά του φοιτητικού κινήματος ανάγκασαν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να υποχωρήσει προς αποφυγή της όξυνσης των κοινωνικών εντάσεών. Η Ν.Δ. είναι δεσμευμένη να υλοποιήσει τις προαναφερθείσες αναδιαρθρώσεις έχοντας ένα πρώτο χρονικό όριο το Μάιο του 2005. Υπάρχει βέβαια η εκτίμηση ότι η Ν.Δ. δε θα προωθήσει ένα νομοσχέδιο που θα αλλάζει άρδην το καθεστώς στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τουλάχιστον μέχρι να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο, δηλαδή μέχρι τις προεδρικές εκλογές. Το πιθανότερο είναι, για να αποφύγει τις κοινωνικές αναταραχές, να προχωρήσει σε περιφερειακές αλλαγές ανά σχολή με τη συνεργασία των πρυτανικών αρχών που θα προετοιμάζουν το έδαφος για την αξιολόγηση. Παράλληλα παραμένουν ανοιχτά τα ζητήματα που άπτονται της φοιτητικής μέριμνας. Η κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική περικοπών στη σίτιση και τη στέγαση, ενώ επίκεινται περικοπές και στα συγγράμματα. Ειδικότερα, σε πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα δεν υπάρχουν εστίες, ενώ στις ήδη υπάρχουσες εστίες καταβάλλεται προσπάθεια θέσπισης ενοικίου και λειτουργίας τους με εσωτερικό κανονισμό. Την ίδια στιγμή το νομοσχέδιο για τις μετεγγραφές κατοχυρώνει τα συμφέροντα μιας μειοψηφικής ομάδας φοιτητών ( θύματα «τρομοκρατίας» ) ενώ πλήττει την πλειοψηφική και οικονομικά ασθενέστερη κατηγορία, δυσχεραίνοντας κατά πολύ τη διαδικασία μετεγγραφής ( θέτει πολύ χαμηλά τον πήχη του οικογενειακού εισοδήματος και ορίζει ως προαπαιτούμενο να περάσει ο φοιτητής όλα τα μαθήματα του πρώτου έτους έτσι ώστε μα μπορεί να διεκδικήσει μετεγγραφή ). Διαφαίνεται, λοιπόν, ότι η επίθεση που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα συνεχιστεί αποσκοπώντας στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της σε ένα βάθος χρόνου.

Το φοιτητικό κίνημα και η Ε.Α.Α.Κ.

Αποτελεί κοινή εκτίμηση ότι το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται σε μια ύφεση την τελευταία περίοδο, γι’ αυτό και η πιο ριζοσπαστική συνιστώσα του, τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ., σημειώνουν μια πτώση που αντανακλάται και σε εκλογικό επίπεδο αλλά και στην αδυναμία των σχημάτων να δημιουργούν τους όρους για μαζικές γενικές συνελεύσεις και να τις κερδίζουν. Αυτή η πτώση, όμως, είναι λάθος να αποδίδεται μόνο σε αντικειμενικούς παράγοντες (ανυπαρξία κινήματος, συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις), παραβλέποντας τους υποκειμενικούς.

Σ’ αυτούς συγκαταλέγονται ο σεκταρισμός που επέδειξαν τα Ε.Α.Α.Κ. αλλά και η παρέμβαση μερικών σχημάτων , έτσι όπως αυτή αποκρυσταλλώθηκε μέσα από ακραίες και αντιθετικές μεταξύ τους μορφές. Απ’ τη μια ένας απογειωμένος πολιτικός λόγος που δε λαμβάνει υπόψη την πραγματικότητα της εκάστοτε σχολής και το επίπεδο συνείδησης των φοιτητών, απ’ την άλλη η απλή ενασχόληση κάποιων σχημάτων με μικρο-ζητήματα της σχολής, διαπνεόμενη από μια καθαρά συντεχνιακή λογική. Απέναντι σ’ αυτή τη σύγχυση που επικρατεί μέσα στην Ε.Α.Α.Κ. είναι επιτακτικό να προτάξουμε την ενιαιομετωπική δράση με άλλες αριστερές συλλογικότητες, ιδίως με την ΠΚΣ, έχοντας πλήρη επίγνωση των ορίων αυτής της δράσης. Επίσης, είναι αναγκαίος ένας γειωμένος λόγος από τα σχήματα, η σύνδεση των ειδικών ζητημάτων που ανακύπτουν ανα σχολή με την κεντρική πολιτική που ασκείται. Τα σχήματα πρέπει να συνδεθούν με τις άμεσες υλικές διεκδικήσεις της θιγόμενης πλειοψηφίας των φοιτητών και να προτάσσουν αγώνες με βάση αυτά που ενεργοποιούν τη φοιτητική κοινότητα, έτσι ώστε να οικοδομήσουν τους όρους αντιπαράθεσης του φοιτητικού κινήματος με την κυβερνητική πολιτική εν όψει αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων.


Σπάρτακος 77, Νοέμβρης 2004

Αρχείο Σπάρτακου


https://tpt4.org/?p=2406

There is one comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s